Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Gedicht aan de lezer
Ik bedoel, hoe zal ik het zeggen?
Dat ik onbeschrijfelijk veel, of neen
Laat mij even uitleggen
De zaak is deze: ik meen

Dat in zekere, dat wij
Wij samen dus, wij, u en ik
Als het ware een soort van, tja, enfin
Kijk, het is niet gemakkelijk

Laat mij het zo formuleren
Voordat ik langdradig word
Maar ach wat zou ik het proberen?
Woorden schieten tekort"

Christophe Vekeman (1972) schreef de romans Alle mussen zullen sterven (1999), Iedereen kan het (2001), Een borrel met Barry (2005) en Lege jurken (2008), alsook de verhalenbundel Wees maar niet bang (2002). Onder de titel Leven is werk (2009) zijn vele van de essays, reportages en interviews verzameld die hij in de loop der jaren publiceerde, in de krant De Morgen.

Ook als dichter weet hij zich best te redden, vooral op het podium. Christophe Vekeman is voor mij de dichter van het podium en de schrijver van columns. Tot ik in Boest zijn poëziebijdrage op papier aantrof. Dit sprak me toch wel aan! Van Boest tot zijn bundel Senoritas was maar een kleine stap. En gelukkig dat ik die genomen heb.
De bundel bevat gedichten en korte verhalen. Net als op het podium weet ook hier de dichter zijn lezers te charmeren. Hij doet dat soms hilarisch, een andere keer gevoelig of zelfs filosofisch… maar altijd is er die typische Vekemans touch.

Uiteraard gebruik je de titel Señoritas niet om over mannen te schrijven en dus doet hij deze titel alle eer aan. Vele stereotypes passeren de revue en de dichter kneedt ze, vormt ze, smukt ze op en ziet dat het goed is en de lezer ook!