Gelezen door: Claude Bonvin (778 boeken)
In de Klinkaart wordt de eerste werkdag van een twaalfjarig meisje beschreven, kort na de eeuwwisseling. Na de gore kinderjaren in een proletarisch gezin, waar ze moedertje was over vijf kleuters, gaat het gevoelig meisje in het spoor van de ouders en de zeventienjarige zuster de weg op naar de steenbakkerij.
Het meisje weert zich dapper bij het werk, ondergaat zonder tranen het keizer maken door de jongens, maar wanneer de dag ten einde loopt, komt de meestergast haar zeggen dat ze naar Krevelt, de baas moet gaan om ingeschreven te worden.
Gewoon een prachtig boekje.
|
Reacties (1)Delen
|
1 reacties:Maureen Vanlanduyt op 13 februari 2008:
Klinkaart hoeft zeker niet onder te doen voor andere bekende grote romans, want dit boek bewijst dat een kort verhaal ook zeer mooi en krachtig kan zijn. Dit is absoluut een aanrader voor mensen die net als ik de moed soms laten zakken bij het lezen van dikke boeken. Dit is een dun, eenvoudig boek die je niet laat ontmoedigen.
De auteur neemt je mee in de tijd waar de kloof tussen arm en rijk zeer groot was, waar hard werken nauwelijks werd beloond en er je vaak onrecht werd aangedaan. Maar als arme liet je dit gewoon begaan, want je had geen andere keus.
De spanning wordt doorheen het verhaal opgedreven tot aan het open einde dat je doet verlangen naar een vervolg.
Gelezen door: Kris Borremans (78 boeken)
In Klinkaart wordt de eerste werkdag van een twaalfjarig meisje op een steenbakkerij verteld. Het speelt zich af in het begin van de twintigste eeuw. Het hoofdpersonage groeit op in een arm gezin en moest tot die dag steeds op haar jongere broers en zussen letten. Tijdens de wandeling naar het werk verwijst haar oudere zus naar wat haar te wachten zal staan, nl. het "keizer maken". Deze ontgroening verwerkt ze goed. Op het einde van de zware werkdag wacht haar echter een nog minder aangename ervaring.
Het boek leest zeer vlot, o.a. omdat het zeer dun is. Het is aangrijpend omdat het hoofdpersonage nog zo een onschuldig, arm, jong kind is. Ook de sociale wantoestanden, die een beetje doen denken aan Daens, zijn goed weergegeven.
|
Reacties (0)Delen
|