New York is de eigenlijke hoofdrolspeler in dit boek van de Belgische diplomaat. Door de levendige beschrijvingen van de nachtelijke wereld in de Big Apple gaat het boek toch meer de kant uit van een roman dan van een triller. De donkere kant van een grootstad komt wel goed uit de verf en de verschillende kleine verhalen monden allemaal uit in de veronderstelde ontknoping. Het boek kreeg in 2006 de Hercule Poirotprijs en is naar mijn gevoel leuke vakantielectuur.
2 reacties:Laura Vermeulen op 12 juni 2008:
Omdat ik graag thrillers lees, begon ik met volle enthousiasme dit boek te lezen. Op het begin vond ik het moeizaam om verder te lezen, want qua dialogen en personages was er niet veel van te merken. Uiteindelijk kwamen er verschillende personages en stukjes verhalen van pas, wat me beter beviel. Het is een open einde en dit houdt sommige lezers nieuwsgierig om het volgend boek te lezen. Helaas was dit niet zo bij mij, ik was eerder teleurgesteld vanwege de onwetendheid die niet werd beantwoord.
Frederick Timmerman op 4 maart 2007:
New Yorkse nachten is het eerste boek van Herman Portocarero dat ik heb gelezen.
Omdat ik graag thrillers lees sprak dit boek me wel aan. Vooral omdat dit verhaal handelt over de duistere kantjes van New York, werd ik wel nieuwsgierig.
In het begin moest ik wel doorbijten om te blijven lezen, want het ging niet echt vooruit. Eens halverwege wordt het verhaal wel iets vlotter.
Ik vind het eigenlijk wel jammer dat er nog een tweede deel is. Want het verhaal eindigt in spanning en ik ben heel nieuwsgierig naar wat er volgt in het tweede deel: Cubaanse nachten.
Omdat Portocarero in New York heeft gewoond, kent hij de stad door een door. Dit laat hem toe de stad en haar bewoners van binnenuit te beschrijven.
Het verhaal beschrijft New York na 11 september. Terwijl de stad zich hersteld van de schok, duiken nieuwe ambities op. Verschillende mensen willen hun macht over de stad uitbreiden. In het nachtleven ontmoeten verschillende duistere types elkaar.
In het boek worden de handelingen, gedachten en ambities van veel personages beschreven.
Zo hebben we ondermeer: De Ontwerper D.Tramp Ш, hij doet een voorstel om de WTC te heropbouwen; Mr.Jimmy Jr. Hij probeert de daklozen aan zijn kant te krijgen. Die daklozen wil hij gebruiken als spionnen; Nightman: De werkloze publiciteitsman. Hij probeert de nieuwe toestand van zijn stad te ontcijferen aan de hand van relaties die hij maakt in allerhande trendy nachtclubs. Zo komt hij ondermeer in contact met callgirl Purdy. Zij is de tweelingzus van Red, een grote drugshandelaar… En dan hebben we nog de vraag wat er nu eigenlijk gebeurd is op de 38ste verdieping van het VN gebouw?
Het boek is zoals een mozaïek: Alle verhaallijnen zijn door elkaar geschreven. Dit zorgt er wel voor dat het boek wat moeilijk te volgen is. Personen die op het eerste zicht weinig met elkaar of met het verhaal te maken hebben, blijken dan toch belangrijk te zijn.
Een echte thriller kan je dit verhaal eigenlijk niet noemen. Door de vele beschrijvingen gaat het boek op een roman lijken.