Fieke Van der Gucht op 28 januari 2008:"De makkelijkste manier om te leren koken is door te kijken en met die gedachte in mijn achterhoofd heb ik geprobeerd via een recept meer tegen je te praten dan instructies te blaffen." Nigella Lawson wil haar lezers zoveel mogelijk het gevoel geven dat ze bij hen in de keuken staat terwijl ze koken: ‘Dit boek is het gesprek dat we dan misschien zouden hebben.’ Nigella houdt woord. In een wervelende, impulsieve en associërende stijl ratelt ze door over do’s and don’ts in de keuken. Over troosteten, koken voor en met kleine kinderen, de ideale weekendlunch en het plezier van prutsen met iets wat toevallig in de koelkast ligt.
Ze gidst je niet netjes van de soepen naar de voorgerechten, de vlees- en visschotels tot aan de toetjes, zoals in een klassiek kookboek, maar van ‘de basis’ naar ‘van tevoren koken’, ‘fastfood’ en ‘diners’. Calorierijke recepten troef in een sobere en strakke vormgeving: foto’s van de wulpse Nigella zijn nergens te bespeuren, net zo min als foto’s van de recepten. Maar de teksten die de recepten inleiden zijn heerlijk barok en met veel gevoel voor humor geschreven. Ik zat bij dit boek even vaak hardop te schateren met mijn luie kont in de zetel, dan met de keukenschort om achter het fornuis. Hoe het is afgelopen met de mayonaise waarvan ze me het recept toevertrouwde? Geschift, helaas. Vast te veel gekletst in de keuken.