Gelezen door: Lydia (266 boeken)

Citaat: "Hij lachte zo stralend, zo uitbundig, dat Celeste ondanks zichzelf moest grinniken. Ze kreeg bijna een hekel aan hem vanwege de glimlach die hij op haar gezicht toverde, want het verdriet was haar zo vertrouwd geworden. Ze had er haar toevlucht in gezocht en ontleende er op een duistere manier troost aan."

Het verhaal gaat over het verlies van een kind en hoe de ouders daarmee omgaan. Vooral de moeder heeft het erg moeilijk en als haar schoonzus voorstelt om een neefje enkele dagen bij haar te laten logeren is ze daar in het begin erg tegen. Later geeft ze toe om haar man te plezieren. Het einde is voorspelbaar.