Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)
Citaat: "Het is ondraaglijk dat vrouwen kinderen baren en stenen trager leven dan wijzelf onverschillig voor de krassen die we maken uit Kinderen maken"
Dagen van koffie en van brood is de debuutbundel van Maarten Embrecht. De titel lijkt me een goede voorbode van wat de lezer te wachten staat. De tijden dat mensen tevreden waren met koffie en brood horen reeds lang tot het verleden, maar in deze beklijvende gedichten zijn ze gevangen gebleven. Maar toch verbergt deze titel ook een soort verborgen agenda gelinkt aan een intensiteit in zich. Want als je de gedichten goed leest en proeft, sommigen ga je ongetwijfeld twee keer lezen omdat ze zo mooi zijn, merk je dat er heel langzaam een spanning ontstaat die zich in het laatste, ook titelgedicht, ontlaadt.
De poëzie van Maarten Embrecht is een aarzelende zoektocht naar een gender-en emotionele identiteit. Daarom is elk gedicht een soort schakel van een verhalenkrans die in vijf cycli het opgroeien van een jongen tussen assepoester en prins schetst. Want in welke schoenen moet hij lopen... het is moeilijk om uit te zoeken want de getuigen sterven uit en het is moeilijk om hun stem terug te vinden. Niets is zo moeilijk als het zoeken en vinden van een eigen alfabet, een hint die de dichter ons zelf aangeeft.
Uit dit bijzonder sterk debuut heb ik vooral onthouden dat het zoeken naar de kindertijd, terug in diverse huiden van opgroeien duiken, en nogmaals de confrontatie aangaan met de geestelijke en lichamelijke aftakeling van de alles overheersende moederfiguur heel mooie en ontroerende poëzie kan opleveren. Je dood is in een sprookje neergezet.
|
Reacties (0)Delen
|