Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Het kunstwerk ademt in mijn bestaan. In mijn dagelijkse bestaan. Het is niet iets dat zich in quarantaine bevindt, waar ik het achter glas af en toe mag zien. Het is ook niet iets dat geschapen wordt om de kunstkritiek aan een onderwerp te helpen. Het is iets dat tot mijn leefwereld behoort."

Stadsdichter van Antwerpen Bernard Dewulf (°1960) won in 2010 de Libris Literatuurprijs met Kleine dagen. In zijn boek Verstrooiingen confronteert hij zijn lezers met een verzameling essays onder de titel Verstrooiingen, met als onderitel over kijken en zien. Bernard Dewulf is een gewaardeerde kunstcriticus en schreef al eerder boeken als Bijlichtingen en Naderingen, twee bundels over kunst en het kijken ernaar. Onder dit motto “Zien is doel, kijken middel. Kijken is de houding, zien het resultaat. Zien is het verhaal, kijken het schrijven.” kan je eigenlijk de hele inhoud van het boek samenvatten. Daarom klopt het woord criticus niet echt als we Bernard Dewulf hebben, want hij is nu eenmaal dichter en schrijver, die over kunst schrijft met poëtische tinten. Het boek gaat veel over licht, over het lichaam, over zinnelijkheid, over kleinigheden die van doorslaggevend belang blijken. In zijn zo bekende heldere stijl, in vaak korte alinea’s geeft hij mooie maar begrijpelijke redeneringen, die dan weer vol vragen zitten. De ingehouden passie waarmee hij grootmeesters als Hopper, Richter of Freud, naast artiesten van eigen bodem, Ensor, Claus, of Spilliaert bespreekt resulteren in literaire kunst. Hij leert ons lezers met nieuwe blik naar werken zoals bijvoorbeeld L'Origine du monde van Gustave Courbet.

Verstrooiingen is door zijn scherpe maar ook strelend blik op de kunstwereld, de werken en de persoonlijkheden, zijn taalgevoeligheid en typering van onze allermenselijkste gevoelens, een heel mooie wandeling door de wereld van kunst, gevat in fenomenaal proza.