Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

The Rotters’ Club is een tragikomisch verhaal van vier schoolvrienden uit Birmingham die opgroeien in de jaren van IRA-terreurorisme, koude oorlog en symfonische rock en aan de vooravond van de punkhype, met de nakende verkiezing van Margaret Tatcher op de achtergrond. Ben, Doug en Philip zijn bevriende klasgenoten die op de King William school zitten. Doug heeft linkse politieke ideeën die niet gedeeld worden met de anderen maar ondanks dat zijn het zeer goede vrienden. Benjamin (Ben) is heftig verliefd op Cicely maar die merkt hem nauwelijks op. Gelukkig is Ben ook erg geïnteresserd in muziek en probeert hij samen met Philip een band op te richten. Wat natuurlijk niemand weet is dat hij ook diverse composities voor Cicely heeft gemaakt. Ben's oudere zus, Lois, heeft een vriend Malcolm die ook gek is van muziek. Door hem leert Ben allerlei nieuwe muziekstromingen en aparte mensen kennen. Colin, Ben's vader, heeft andere problemen. Er zijn reorganisaties aan de gang in de autofabriek waar half Birmingham werkt. Er zullen naar alle waarschijnlijkheid gedwongen ontslagen vallen. Hij moet bemiddelen tussen de vakbond en de directie wat niet al te gladjes verloopt. Bill, Dougs vader, is een leidingegevende vakbondsman, die een hopeloze relatie heeft met zijn secretaresse Miriam. Eén werknemer heeft dat ontdekt... Barbara, Dougs moeder, is gevallen voor de charmes van een leraar van Doug. De enige die echt gelukkig lijkt is Lois, zij houdt van Malcolm en ziet de toekomst rooskleurig in totdat er een bom geplaats door de IRA ontploft in het café waar ze zitten. Weg geluk, welkom psychiatrie. Het lijkt een soap als je het verhaal zo leest maar het is toch wel flink wat meer. Het is een subtiele coming of age roman met ook flink wat sociaal engagement. Je leeft mee met de dromen van Benjamin en voelt de problemen die Doug heeft met het gedrag van zijn ouders. Het meest ontroerende zijn de gedeelten rond Lois als Ben haar opzoekt in de inrichting.

Het verhaal begint in 2003 wanneer in een Berlijns restaurant Sophie terug kijkt op het leven van haar oom Benjamin Trotter. Via brieven, dagboekfragmenten en verhalende stukken in de eerste en derde persoon geeft Coe een luchtig en humoristisch-ironisch beeld van de kronkelige Britse adolescentenwereld in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Hij slaagt erin de lezer met zijn nekvel te grijpen door een intelligente mix te maken van de eerste liefdes, de onzekerheden en verwarring tegen de achtergrond van de politieke en culturele situatie in Engeland met stakingen, bomaanslagen en de nederlaag van Labour in 1976, waarmee de deur openging voor rechts en de vreemdelingenhaat groeide.