Gelezen door: Miriam Lambaere (37 boeken)

De tuin van de Samoerai speelt zich af in Japan. Het verhaal is van een ontstellende eenvoud maar tegelijk van een grote schoonheid. Het vertelt over een zieke jongeman in het buitenverblijf van zijn ouders. Hij ontmoet er de bediende van zijn vader en ontdekt zijn verleden en het verdriet maar ook de aanvaarding hierrond. Deze ingrijpende ervaring is belangrijk voor het verder verloop van zijn leven.

Gelezen door: didgeridoo (22 boeken)

Citaat: "The woman stepped back and bowed humbly. Matsu entered the small house, and with a slight wave of his hand urged me to follow. I did, anxious to know more about the timid woman who lived within it. The room smelled of the pine branches which sat in a vase on a low table in one corner. Next to the vase were two small, shiny black stones. Other than the table and a few cushions neatly stacked to the side, the room was bare.
"

Het verhaal begint op 15 september 1937.

Stephen Chan, een jonge Chinese student, is op weg van Kobe naar Tarumi, het zomerverblijf van zijn vader dicht aan zee, om er in alle rust te kunnen genezen van tuberculose. Althans dat is ook de hoop van zijn familie die in Hong Kong woont. Hij wordt er opgewacht door Matsu, de huisbediende, die de woning sinds jaar en dag voor zijn vader onderhoudt. 
In eerste instantie is Stephen te zwak om te genieten van de trekpleister bij uitstek die Tarumi is voor vele Japanners.
Geleidelijk aan leert hij Matsu beter kennen, de dorpbewoners en vrienden van Matsu.
Er bloeit zelfs een bescheiden romance tussen Stephen en Keiko, één van de lokale schoonheden.

Het ritme van het boek stemt volledig overeen met de traditie die als een rode draad door het verhaal loopt.
Met de oorlog tussen China en Japan op de achtergrond, passeren heel wat tegenslagen de revue en emoties overspoelen de pagina's, die in een soort dagboekvorm aan de lezer worden gepresenteerd.

Een aanrader.