Gelezen door: Greet (98 boeken)

Dit is wel een heel apart boek met een bijzondere schrijfstijl. Telkens opnieuw hetzelfde beschrijven maar dan vanuit een ander perspectief met andere ervaringen. Knap! Vooraan in het boek staat de inhoud. Als je deze voor het lezen bekijkt, vraag je jezelf af hoe ze een boek kan volschrijven met telkens dezelfde data en hoofdstukken met dezelfde namen, bizar. Toch doet Kate Atkinson dit subliem.

Het hoofdpersonage Ursula Todd beleeft haar leven telkens opnieuw. Op een bepaald moment heeft ze dat zelf door. Als lezer denk je dan dat ze alles kan manipuleren en dat alles dan wel goed zal lopen maar dat doet ze niet. Een psychologische roman met de grote 'wat als' vraag. Wat als je in je leven een tweede, derde, of oneindig veel kansen zou krijgen? Zou je het dan overdoen tot het perfect is? De herhaling is in dit boek sterk aanwezig. Zowel in gebeurtenissen als in zinswendingen. Alles herhaalt zich maar net iets anders. Een kringloop die niet perfect is. Zoals de kringen op een vijver die verstoord worden door een blaadje op het water en zo een andere koers opgaan. Een verhaal met een happy end? Moet dit?

Wat heel veel aan bod komt is de oorlog omdat het boek de twee Wereldoorlogen omvat. Het gebeuren van de Tweede Wereldoorlog krijgt veel aandacht. Vanuit Groot-Brittannië en vanuit Duitsland gezien. Heel veel details in dit deel, vind ik. Het heeft mij eigenlijk zelfs geschokt op bepaalde punten. Het leven van een familie in de tijd tussen 1910 en 1940 wordt heel mooi geschetst tot in de kleinste dingen. Het is een zeer mooi plot. Het leven van Ursula lijkt soms zo perfect en dan denk je als lezer, ja zo mag het doorgaan en dan eindigt het. Of net het omgekeerde, je ziet als lezer dat het goed fout zit en dan blijft het lang duren. Terwijl je eigenlijk wil dat dit zou stoppen. De uiteindelijke drijfveer van Ursula, haar doel dat ze wil bereiken.

Kate Atkinson speelt soms op een grillige manier met de lezer. Worden dingen beter door opnieuw te beginnen? Door het anders te doen? Dit boek heeft mij echt aan het denken gezet. Dat is meestal een signaal dat het mij aangrijpt. Leven na leven, een boek dat je dit leven zeker moet lezen.

Gelezen door: Paul M.F. (2 boeken)

Men kan Leven na Leven ook lezen als een verhaal over emancipatie. De vele levens laten Ursula toe snel te leren uit wat in eerder leven misging. Hierdoor maakt zij een evolutie mee die normaal gezien meerdere generaties vergt. De contrasten worden hierdoor duidelijker.
- In haar eerste levens Ursula mist elke vorm assertiviteit, ze is braaf en volgzaam, en komt in de slachtofferrol.
- In volgende levens wordt Ursula steeds meer assertief en zelfbewust. Ze beslist zelfstanding en geeft zelf richting aan haar leven, ook tegen haar moeder in.
-Nog later engageert ze zich tov haar omgeving (organisatie van reddingsoperaties tijdens bombardement van Londen) en bereikt ook een leidinggevende job...
- De finale stap is dat ze de loop van de geschiedenis tracht bij te sturen…

Enkele hoofdstukken spelen zich af in Nazi- Duitsland. Atkinson beschrijft hoe de Duitse bevolking zich kritiekloos op sleeptouw laat nemen door het naziregime. Ursula komt door een huwelijk in Berlijn terecht. Ze ondergaat de bombardementen en pleegt zalfmoord net vooraleer de Russische troepen de stad nemen.. Atkinson plaatst de Duitse en geallieerde bombardementen naast elkaar, en toont dat Berlijnse en Londense bevolking hetzelfde blinde, genadeloze lot ondergaat. Ze toont daarbij erg veel mededogen.