Gelezen door: Lydia (266 boeken)

Citaat: "Hij bleek haar ook aan te staren. Aan één stuk door. Alsof hij probeerde te raden of ze hem herkende of niet. En aan haar blik, beducht en bedeesd als van een pioniertje, en de (best schattige) vuurrode vlekken op haar wangen zag hij: ze herkende hem. Hij vergiste zich. Ze herkende hem, maar daarna, iets later. Ze kon eenvoudig niet meteen vatten dat de brutale schender van haar museale rust, verzamelaar van bordjes en vermetele vlerk, was beland in het heilige der heiligen van haar verborgen rijk: de keuken van haar eigen ziel!
"

Af en toe neem ik een boek mee uit de bib dat niet op mijn lijst staat. Zomaar lukraak. Dit is er zo een. Een heel speciaal boek om verschillende redenen. De "hoofdstukken" beslaan telkens maar 2 tot 3 blz maximum. Er staan nogal wat cursief gedrukte hoofdstukken in waarvan de auteur in het begin laat weten dat je ze kunt overslaan zonder dat het invloed heeft op het volgen van het verhaal. En de auteur spreekt de lezer af en toe rechtstreeks aan. In het begin sloeg ik die cursief gedrukte hoofdstukken inderdaad over omdat ze ogenschijnlijk niets met het verhaal te maken hadden (vooral omdat ik wilde weten hoe het verder ging!). Na een tijd bleek dat ze wel interessant en vooral herkenbaar waren. Enkele voorbeelden: Titel: Wat vandaag de dag archaïsch overkomt: Faxen en spoedtelegrammen - geen warm water - als een eed wordt gezworen - polaroid - een wetenschappelijk wereldbeeld - stopwoordjes - metalen geld - enzovoort, 2 tot 3 bladzijden lang.
Het hoofdpersonage is suppoost en een museum in een klein provinciestadje ver weg in Rusland. Ze wordt verliefd op de vriend van haar zoon. Verder verklap ik niets.

Een dikke pluim voor de vertaalster! Het moet een hele klus geweest zijn. Het is geen gemakkelijke taal maar wel een boeiende!