Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Alleen ik / verder niemand/ alleen ik hier decentrisch van de wereld/ ik , neurotisch en dystopisch/ in korte, onbeleefde en vulgaire / napraattaal/ uit Grammatica van de eerste persoon"

De uit Lissabon afkomstige dichter Ana Luísa Amaral (1956) brak in 1990 door met haar debuutbundel Minha Senhora de Quê? tot op heden gevolgd door meer dan tien andere dichtbundels. Sinds haar poëziedebuut is ze een van de interessantste en meest productieve Portugese dichters. Uit haar werk spreekt een eigenzinnige vrouwelijke stem die vrouwelijke thema’s en beelden verweeft met subversieve bewerkingen van Bijbelse en mythologische stof. In 2011 verscheen een selectie gedichten Uit het Portugees vertaald en van een nawoord voorzien door Arie Pos. Amarals poëzie verkeert op gespannen voet met de literaire erfenis van overwegend mannelijke dichters en de door mannelijke helden bevolkte grote verhalen van de westerse cultuur. In tegendraadse taal en averechtse vormen voert ze een dialoog met eigen werk en stemmen uit de poëtische traditie, waarin allusies, citaten en intertekstuele verbanden een steeds intrigerender netwerk vormen. Zij schakelt ook regelmatig van verleden naar heden en zet de verhalende lijn volkomen naar haar hand.