Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Ik heb mij binnen de orde altijd aan, onschuldig gezegd, de progressieve, maar in wezen aan de kritische kant opgesteld. Niet dat ik zomaar wat blèrde, nee, inhoudelijk. En tegenover niet-katholieken, tegenover andersgelovigen was ik uiterst assimilerend. Laten we allemaal ons best doen, heb ik altijd gevonden, en niet klakkeloos meegaan met de punten die Rome ons voorschrijft. Wij zijn geen dienaars van de paus, maar dienaars van mensen."

In het laatste jaar van zijn leven ontving pater Jan van Kilsdonk (1917-2008) bijna wekelijks Alex Verburg om zijn memoires te boekstaven. Van Kilsdonk was een legendarische figuur in de Amsterdamse studentenwereld, kon terugkijken op een lang en roerig leven, waarin hij geregeld in conflict raakte met Rome, wat hem een internationale bekendheid opleverde. Hij was aalmoezenier in NSB-kampen, godsdienstleraar van Kees Fens, Huub Oosterhuis en Antoine Bodar, en oprichter van de spraakmakende Studentenekklesia. Als pastoor was hij een steun en toeverlaat voor studenten, later ook voor aidspatiënten. Zijn gesprekken 'in de woeling van het leven' kregen doorgaans een vervolg in lange brieven. Hij was een barmhartig biechtvader, relativeerde doodzonden, gaf homoparen zijn zegen en koesterde een stille hartstocht nabij te zijn aan mensen in nood, ook was hij voor vrouwenemancipatie, begreep de nood aan anticonceptiemiddelen, abortus en veroordeelde geen uit de echtgescheiden mensen en ging een vriendschappelijke dialoog aan met andersdenkenden en noemde zich zelf agnostiscus.

In die dagen vol kerkelijk gezag en strengheid, was hij zoals de ondertitel van dit boek het zegt een raadsman in delicate zaken. De pater werd een fenomeen. Door zijn bezoek aan kroegen waar hij graag een pilsje dronk, kreeg hij de vriendelijk bedoelde bijnaam 'Kater van Pilsdronk'. Ook na zijn 'pensionering' in 1982 ging zijn werk door. De laatste jaren van zijn leven was Van Kilsdonk elke zondagochtend te vinden in de Amsterdamse Dominicuskerk, die in de laatste decennia van de 20e eeuw een bron was van liturgische vernieuwing binnen de Katholieke Kerk en heden een oecumenische gemeenschap is, geïnspireerd op de christelijke traditie. Op 1 juli 2008 overleed pater Jan van Kilsdonk op 91-jarige leeftijd in zijn slaap in Amsterdam. Tot de meest geciteerde uitspraken van Van Kilsdonk behoort deze wel: "Als je in alle culturen ziet dat er vrouwen van vrouwen en mannen van mannen houden, kan ik als gelovige niet zeggen dat het toeval is, en nog minder een ongeval. Als gelovige zeg ik dan dat homoseksualiteit een vondst van de Schepper is. Daar zit ook God achter." Een vijftiental zwart-witfoto's siert het boek. Alex Verburg, schrijver van onder meer Het huis van mijn vader (2002), En najagen van wind (2004) en Dwalingen (2009), is echt dé persoon bij uitstek om een levensecht literair portret van deze uiterst humane figuur te maken. Dit boek leest als een roman, een boek over een held, een Robin Hood in het woud van dogma's cen doodzonden.