Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Sinds zijn ouders hem op de wereld hadden geschopt om hem gauw weer aan zijn lot over te laten, waren zijn dagen getekend door stof en stekende zon."

Het drugsgeweld dat Mexico teistert, haalt regelmatig de media. De laatste jaren verwerken Mexicaanse schrijvers het ook als thema in hun boeken. De Mexicaanse auteur Yuri Herrera snijdt het drugsgeweld ook aan in Kroniek van een hofzanger maar hij maakt er een sprookje van anders aan. Tenslotte schenkt de literatuur ons nieuwe manieren om over problemen te praten.

In deze debuutroman vertelt hij het verhaal van Lobo, een arme straatmuzikant die een gouden stem heeft. Lobo’s leven verandert op slag als de lokale drugsbaron –in het boek aangeduid als de Koning– zich over hem ontfermt. Zoals de troubadours van weleer maakt hij liederen over de gebeurtenissen in zijn stad, die hij in cafés gaat zingen en waarmee hij zijn toehoorders ontroert. De Koning is onder de indruk van Lobo’s talent en neemt hem op in zijn entourage, het Paleis. Net zoals de andere leden van de hofhouding krijgt Lobo een nieuwe naam: hij is nu de Artiest. De Koning dienen is zijn hoogste goed en dat doet hij door corrido’s, traditionele Mexicaanse ballades, te zingen over wat in en rond het Paleis gebeurt.

Dit debuut, dat in 2004 al in Mexico verscheen en in 2008 een heruitgave kreeg in Spanje, heeft veel weg van een poëtisch sprookje. Ook zit er ook zowat alles in wat in een sprookje hoopt te zitten, zoals het slechte, het goede, liefde en magie. Een heel dun maar oh zo mooi boekje.