Gelezen door: Peter Geiregat (479 boeken)

Citaat: "Je stierf nooit aan een ziekte, maar aan het verleden. Een verleden dat ons niet op dit heden had voorbereid."

De wondere wereld van de biologie wordt de lezer aangereikt tijdens de lessen van het hoofdpersonage Inge Lohmark. Zij heeft geen hoge pet op van haar leerlingen en de medeleerkrachten. Haar oordeel over 'het zootje ongeregeld' in haar klas is vlijmscherp. Het hele boek baadt echter in een soort humor/ironie waardoor altijd de juiste toon gevonden wordt.
Het is duidelijk dat ze voor één leerling een boontje heeft, maar dit wordt niet tot op het bot uitgewerkt. Wrang is de passage als ze moet kiezen tussen haar rol als moeder en haar rol als leerkracht.

Dit is een scherp boek dat zich afspeelt in het voormalige Oostduitsland. Er hangt een vorm van grauwheid over de emoties waarmee Inge Lohmark worstelt. Een boek dat ik graag wil aanbevelen. Als dit een exponent is van de hedendaagse Duitse literatuur, dan wil ik me graag onderdompelen in nog meer Duitse boeken.

Gelezen door: Theo Schippers (104 boeken)

Citaat: "'De bijdrage van de mannen aan de voortplanting is uiteindelijk gering. Wat zijn tenslotte miljoenen zaadcellen vergeleken met één grote eicel, die maar eens per maand rijpt?' Wat was tenslotte de haastig uitgevoerde geslachtsdaad op een kansel vergeleken met een draagtijd van negen maand?"

Er zit een verhaal in dit boek, maar slechts op de achtergrond. Het boek is vooral een typering van een biologielerares. Ze denkt erg strak volgens de wetmatigheden van de biologie. Onafgebroken poneert ze in korte zinnen wat ze denkt, of vertelt kennis uit de biologie die haar wereldbeeld omschrijven. Het is cynisch, grappig en uitdagend en zet aan om zelf te denken over deze opinies. Maar de grootste uitdaging ligt erin om op het einde van het boek in te zien dat iemand die uitsluitend vanuit kennis en opinies leeft, voorbij gaat aan de essentie van het leven.
We kennen allemaal iemand die zo strak is als de hoofdpersoon. Maar we zitten zelf ook allemaal vol opinies, we hebben ook allemaal een wereldbeeld van waaruit we leven, hoewel dit minder karikaturaal tot uiting komt. Het is een bijzonder interessante roman. De stijl is kort, direct, een aaneenschakeling van feitenkennis en meningen. Sommigen vinden dit saai. Anderen, zoals ik, kunnen erin meegaan, en dan is het humorvol, boeiend en intrigerend.

Gelezen door: Dirk Similon (135 boeken)

Citaat: "Mannen vonden het vast jammer dat ze hun geslacht niet zoals honden konden aflikken. In plaats daarvan konden ze zich er tenminste met beide handen aan vasthouden. Een leven lang met z'n tweetjes. De ongelijkheid van de geslachten. Bij hen ontbrak nu eenmaal het tweede X-chromosoom. Dat was niet te compenseren."

Mevr. Lohmark is een oudere biologie- en sportlerares met een zekere heimwee naar de vroegere DDR (Waar zijn de tijden toch dat de DDR-athleten de Olympische Spelen overheersten, ook al waren zij grondig 'geprepareerd'.) Ze heeft het zootje ongeregeld, zoals ze haar leerlingen beschrijft, en zichzelf goed onder controle. Tot...

Het boek is een lang introspectief verhaal van de hoofdpersoon, dat duurt allemaal nogal lang en de verwachting dat er iets stond te gebeuren sloeg bij mijn lezen nogal eens om in 'wanneer gebeurt er nu eindelijk iets?' De schrijfster staat erom bekend om een boek even goed in vormgeving te verzorgen (papierkwaliteit, tekeningen, layout...) als naar inhoud. Vormgeving gaat spijtig grotendeels wel verloren als je, zoals ik, de e-boekversie leest. Haar Atlas van Onbekende Eilanden heb ik echter in mijn boekenkast staan, en dat is zo'n boek dat je af en toe eens vastpakt om te doorbladeren en te genieten. Ik ga De lessen van mevrouw Lohmark ook eens 'in het echt' opzoeken.