Gelezen door: Dennis P. (770 boeken)

Citaat: "En zelfs overladen met diploma's zou je nooit je idealen hebben verloochend."

Wat eerst opvalt aan Levenslijnen is de stamboomstructuur op de achterkant. Je vertrekt vanuit De Overval en wordt onmiddellijk opgesplitst in ofwel De Overval ofwel Valstrik in Afrika. Het doet wat denken aan de geschiedenis van de Sambers, maar dan modern of iets dergelijks. 
In de eerste aflevering maken we kennis met Ellen. Een jonge studente die verliefd is op 'n onbereikbare revolutionair. Die badboy is echter al jaren samen met 'n zwartharige furie die hem in al z'n acties steunde. In al z'n acties, behalve de nieuwste, gewapende overval. Dit is de kans voor Ellen om een ingang in el guapo's leven te krijgen. Die neemt ze dan ook met beide handen aan. De actie loopt wat mis en de jaren verstrijken...

Hoe beloftevol het concept is, zo rommelig is de strip zelf. De tekeningen zijn niet wauw en het scenario rommelt langs alle kanten. Bovendien wordt er voortdurend van de hak op de tak gesprongen, waardoor het moeilijk volgen is. Enerzijds heb je dat verhaal van die revolutie en anderzijds een liefdesverhaal. Ze staan wat mij betreft wat te ver van elkaar. Na de actie gaat het (via een leuke weg, dat wel) naar 10-15 jaar later en wordt dat deel snel snel afgehaspeld. Beter was het, volgens mij, om in het nu te vertrekken en de andere delen te vertellen via flashbacks, maar zoals het nu gedaan is, komt het erg amateuristisch over.
Gelukkig zijn de andere delen gemaakt door andere personen en is er dus nog hoop op enig herstel. (Ik wijk eerst uit naar links)
Tevens kan je niet zagen over de onafgewerktheid van deze reeks, want elk deel is vertaald en uitgebracht. Hoera?