Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Een vrouw die winden laat, dat is gelijk een koorddanser die zonder vangnet in zijn blote kloten van de kabel tuimelt."

Erik Vlaminck (Kapellen, 2 juli 1954) is romanschrijver en theatermaker. Hij kende zijn doorbraak bij een ruim lezerspubliek in 2008 met Suikerspin (longlist Libris- en AKO Literatuurprijs, Provincieprijs Antwerpen) en in 2011 met Brandlucht (longlist Libris- en AKO Literatuurprijs). Als theatermaker werkte Vlaminck voor diverse gezelschappen. Voor zijn stuk Dank u Heren ontving hij de Provincieprijs Antwerpen. Recent schreef hij voor Toneelhuis/Olympique Dramatique Van de Velde (2012), voor Tutti Fratelli Diep in mijn hart (2013) en voor Laika Suikerspin (2013).

Vlaminck is ook de auteur van de column Brieven van Dikke Freddy, waarin een dakloze zijn problemen aankaart bij de groten der aarde. Suikerspin is van de mooiste Nederlandstalige romans waarin Erik Vlaminck lief en leed, kommer en kwel van foorkramers oproept. In deze roman was foorkramer Arthur van Hooylandt aan het woord. Hij zei over Miranda van Frituur Miranda: "Overdag was ze zo zot als een achterdeur en 's avonds en 's nachts zo heet als een gloeiende koolstoof." Miranda en Arthur waren ooit een koppel. Maar jaren geleden heeft ze haar man én haar zoon verlaten. Ze had echt geen moedergevoel en ze kan dan ook, tot haar grote schaamte, bitter weinig over haar zoon vertellen. Haar schoondochter Laura, heeft na jaren stilte, net getelefoneerd om te vertellen dat haar vader Modest, ook een forain, op de parking van de Aldi in mekaar gestort is, en het tijdelijke met het eeuwige verwisseld heeft. Modest was een boezemvriend van Arthur en de minnaar van Miranda. Niemand heeft het volgens haar ooit geweten, want Modest en zij gingen altijd kameren in een hotel in Diest. Nu overdenkt ze haar leven waarin Modest een belangrijke rol speelde. Ze vraagt zich af of ze de naar de begrafenis van Modest kan gaan want dat zou de aanwezigen wel eens aan het denken kunnen zetten. Maar waar moet ze gaan zitten en Wanneer moet ze de plechtigheid verlaten? Het zijn vragen die perfect kaderen in de stiekeme maar toch innige relatie die ze met de man had. Door aan Modest te denken komt ze ook weer bij haar ex Arthur uit van wie ze die nacht per toeval gedroomd heeft.

Miranda van Frituur Miranda is een pareltje. Grappig maar soms ook intriest. Hier is duidelijk een vrouw aan het woord die niet trots is op haar leven, maar dat verweven is met de foor iets waar ze nooit echt afscheid van heeft kunnen nemen.