Gelezen door: Dennis P. (770 boeken)

Citaat: "Ja, dronken zijn van verlangen, popelen om het te stillen, en dat moment toch vrezen —het utistellen— dat is de opperste vorm van de liefde."

Deze vrijmoedige zomer vangt aan met een herinnering aan een dode vrouw: Tina Modotti. Ze werd dood teruggevonden in een taxi en in die taxi zit haar oude vriend Théo. Hij is schrijver/schilder en leeft in Mexico, op de vlucht voor de revolutie en zijn geaardheid. Tina wordt geliefd door talloze mannen. Dit omwille van haar uiterlijk, haar politieke ideeën en haar kunstzinnigheid. Gelijk als de liefdesperikelen verhitten, laait de politieke ambitie van een vriend op…
 
De tekeningen van Ruben Pellejero zijn uitgepuurd tot op hun essentiële lijnen. Je kunt het echter niet “klare lijn” noemen, want deze lijnen zijn dik en gezapig. Toch —of net daardoor— blijft de Latijnse (Spaanse) sfeer zeer goed merkbaar. Het kleurgebruik heeft hier een belangrijke rol in, maar ook de karakteristieke kaken en snorren helpen. Het verhaal kabbelt wat aan en raakt nooit tot op de huid. Ik wijt het aan de verschillende perspectieven die gebruikt zijn. En toch voel ik ergens een potentieel zitten. Misschien komt dat eruit in deel 2.