Gelezen door: Marc Dilliën (135 boeken)

Citaat: "Haar huwelijk was voorbij.Maar nog tien jaar zou ze het moeten volhouden-tot het laatste kind het huis uit was.Alleen om de kinderen groot te brengen zou ze het volhouden.Intusen zou lieuwe steeds hoger klimmen in de maatschappij, steeds meer mensen zou hij leren kennen, voor steeds meer dingen zou hij worden gevraagd.Hij zou stijgen, steeds verder en ook steeds verder bij haar vandaan, en zij zou stilstaan, gevangen in een gezin, gevangen in haargevoelens van onmacht en minderwaardigheid."

Dit is een "coming of age" roman, een familieroman, een streekroman, maar vooral een boeiende beschrijving van de Hollandse samenleving van na de Tweede Wereldoorlog tot in de jaren zeventig. De auteur slaagt erin de thema's die generatie na generatie opduiken op treffende wijze te vertalen naar deze periode.Een meisje dat "moet" trouwen, bovendien een kortstondige lesbische relatie heeft, worstelt met haar huwelijk, denkt aan scheiden maar berust in haar doods huwelijk omwille van de conventies, haar zoon die zich langzaam losweekt van zijn soms verstikkende thuis. Opmerkelijk is de dwingende aanwezigheid van water in al zijn vormen:de zee, grachten, sloten enz.

Het verhaal van Abel Roorda, dat van zijn ouders en grootouders is zo universeel en toch slaagt Oek De Jong erin dit verhaal origineel te vertellen, in een mooie, verzorgde taal.
Een dikke turf maar nooit te lang, te saai of te breedvoerig.

Gelezen door: Norbert De Meyer (139 boeken)

Voor deze familiesage ontstof ik zonder dralen de bijvoeglijke naamwoorden grandioos en subliem. Hoed af voor Het Verdriet van Nederland. Deze Gouden Uil mag Oek de Jong schaamteloos incasseren. Ik ontsteek alvast het wierookvat en poets het woord meesterwerk op.

Gelezen door: Marita Schaukens (140 boeken)

Het moet geleden zijn van De Boeken der Kleine Zielen van Louis Couperus dat ik nog eens zo'n dikke roman met plezier heb gelezen. Toegegeven, er zijn passages die niet beklijvend zijn, maar dan zijn er weer hoofdstukken die zo meeslepend zijn dat ik het lezen niet kon stoppen. De titel vat veel samen, de foto op de kaft, evenzeer. De ruimte (het dorp, Friesland, Amsterdam, pier, sloot, zee, oceaan) is in deze roman altijd overweldigend aanwezig: Abel Roorda houdt net als zijn moeder van het water (de openheid, de rust, de eenzaamheid, de mogelijkheden) en leert zich stilaan onttrekken aan het land (de familie, Friesland, religie, school, de dood van een leeftijdsgenoot). De weg naar een rustig gemoed is lang, gaat over vele driftbuien, risicovolle ondernemingen, ruzies met ouders en leeftijdgenoten, affaires met meisjes. Die weg volg je als lezer vanaf Abels conceptie (begin jaren '50) tot zijn reis met zijn vriendinnetje naar het noorden van Frankrijk.

Gelezen door: Dennis P. (770 boeken)

Citaat: "Dit was het. Dit was het begin. Een ondergang. Een dood. Hij werd onrustig, alsof hij aan het werk moest, en stond op. Het maanlicht werd sterker, het begon te glanzen op het water. Hij liep het strand op om zijn meisje te vinden tussen de rotsen."

Het scheelde niet veel of ik had een eeuwigdurende boekenaversie opgelopen. Die eerste honderd pagina's waren moordend saai. Toen kwam Abel en leek er zonneschijn op te dagen. Dat duurde helaas niet al te lang. De personages irriteerden me zo mateloos dat ik gelijk vrolijk werd als ze afgewisseld werden (Dan weer Dina, dan weer Abel, ...) Ik heb me er echt door moeten worstelen en wilde even opgeven bij pagina 280. Ben ik blij dat ik het uitlas? Nee. Wellicht is het een boek dat ik over twintig jaar nog 'ns moet lezen om te begrijpen. Ik ben zoals een goede wijn, of euh... Het oeverloze gelul over pietlulligheden en de overlading met de onnozelste details zorgden ervoor dat ik me op elke pagina ging afvragen of het nu echt aan mij lag.

Gelezen door: Peter Geiregat (479 boeken)

Citaat: "Omdat ze Elena wilde vergeten, was ze met Lieuwe steeds verder gegaan. Ten slotte was ze in die januarinacht in de Metsustraat over het balkon naar de logeerkamer geslopen en bij Lieuwe in bed gekropen. Nog voordat er een echt bewijs was, wist ze het al. Als een onontkoombare doem hing het in haar."

Dina en Lieuwe leren elkaar kennen in Amsterdam. Ze trouwden met elkaar toen Dina 5 maanden zwanger was. Abel is hun oudste zoon. Ze krijgen samen 5 kinderen. Ze verlaten Amsterdam om naar Friesland te gaan wonen. Voor Dina blijft het een cultuurschok. Op haar werk leert ze Elena kennen. Ze voelen zich tot elkaar aangetrokken, maar Dina vindt dat een dergelijke relatie niet kan. Ze vlucht weg en ze verhuizen naar Zeeland. We volgen ook de wonderjaren van Abel. Hoe hij zich moet aanpassen op school, hoe hij uitgelachen wordt omdat hij loenst, hoe hij zijn vrienden telkens moet achterlaten, zich afzet tegen zijn ouders. Ook de vervreemding tussen Dina en Lieuwe, de verschillende milieus waaruit ze afstemmen worden breeduit geschetst. Dina is gevoelig, heeft dikwijls humeurwisselingen veroorzaakt door de kleine kantjes van het huwelijk. Dit is een mooi en delicaat boek met beschrijvingen die hun tijd nemen en de lezer onderdompelen in het tijdsbeeld van de jaren vijftig en zestig zowel op het platteland als in de stad. Mensen met verschillende achtergronden (zowel in geloof als maatschappelijk) treden met elkaar in conflict of zoeken naar de harmonie in hun bestaan.

In het tweede deel volgen we de familie Roerda tot in de jaren zeventig. Vooral Abel en zijn wonderjaren worden in de schijnwerpers gezet. Zijn relaties met Irma Wisse en Digna staan centraal, maar ook zijn verlangen naar Antona en zijn scheve schaats met Denise. Of de relatie met Digna stand zal houden weet je nooit. Ze gaan ervoor, maar het staat bijna in de sterren geschreven dat het met ups and downs zal zijn. Net zoals hij zag gebeuren tussen zijn vader en zijn moeder. "Ik kan hem niet bereiken", zei ze. "Ik heb het jarenlang geprobeerd, maar alles glijdt van hem af." In dit dikke boek is er zoveel plaats voor water, voor de mensen die aan het water wonen: ze zijn samen met het water in al zijn vormen een zoveelste personage in dit boek. Uiteindelijk neem je afscheid van alle personages die hun eigen levensloop nog moeten uitstippelen. We hebben hen maar een paar jaren van hun leven kunnen volgen. De rest kan iedere lezer voor zichzelf aanvullen. Een heerlijk, rustgevend boek met zoveel herkenbare momenten.

Gelezen door: Elske (66 boeken)

Eindelijk uitgelezen! Mooi generatieverhaal, maar ooooooh zo langdradig.

Gelezen door: tim pelsemacker (1 boeken)

Citaat: ""Na zeven jaar was in de logeerkamer niets veranderd. Dezelfde meubels als toen. Boven het hoofdeind van het bed hing nog altijd de ets van een schaapskooi op de hei met op de voorgrond een herder die er in de avond zijn kudde heen dreef. De rozen in het behang waren misschien iets meer verbleekt.""

Een prachtig boek met een verhaallijn om 'u' tegen te zeggen. Zowel de personages, als de omgeving worden uitermate gedetailleerd beschreven. Al vond ik het zware literatuur om te verwerken, was het een aangename schrijfstijl. Het boek zelf speelt zich af in Nederland tussen 1944 en 1971. Vlak na de oorlog kan je je wel voorstellen dat het barre tijden zijn, maar stillaan herleeft het land en zijn steden terug. We volgen bijna volledig het verhaal het hoofdpersonage Abel, die zich beetje bij beetje van zijn christelijke opvoeding afstoot en de wereld wil gaan verkennen. Niet alleen hij staat centraal in het boek. In het begin was dat meer zijn lesbische moeder Dina. De auteur schetst in woorden historische taferelen, waardoor inleven geen probleem is. Het is echt een aanrader! Mijn verwachtingen waren hoog en ik werd niet teleurgesteld.