Zeemansbruid

Gelezen door: anne-marie dewachter (1055 boeken)

Soms choquerend, want Visser gaat net altijd dat stapje verder dan veel andere Nederlandse thrillerschrijfsters. 
Een gek op zoek naar zijn droomvrouw...
Ursula Klein is rechercheur bij de Rotterdamse politie en gaat elke ochtend joggen met haar broer. Op een dag komt die niet opdagen. Niks aan de hand, zou je denken. Vergeten? Vergeten te bellen? Maar zus weet wel beter en ze blijkt gelijk te krijgen als even later duidelijk wordt dat hij een verkeersongeval had, of beter nog, dat hij een ongeval had door toedoen van een psychopaat. Als er dan hier en daar vrouwenlijken opduiken, begint de jacht op de psychopaat.

Soms hard, maar wel erg goed ineengestoken. Visser heeft altijd een donker kantje; en daar ben je voor of niet. Meestal kan ik dat wel smaken, zo ook hier, maar het is wel het uiterste randje, voor mij. Ik heb al haar boeken gelezen en heb het al vaker gezegd, haar allerbeste boek vind ik Stuk, een boek over pesten. Helaas erg actueel. Zou op alle scholen moeten gelezen worden.

Gelezen door: Greet (98 boeken)

De cover grijpt je onmiddellijk. Hele opvallende blik die je begrijpt als je het boek gelezen hebt. Wat een prachtige schrijfstijl heeft Judith. Het is er wel direct ’pats’ op. Zonder schroom recht op haar doel af. Keiharde taal, rauwe en rake beschrijvingen, heel schokkend soms. Dit komt zo natuurlijk over, vind het echt sublieme woorden. Het boek is opgebouwd uit hoofdstukken die de naam dragen van het personage van waaruit het verteld wordt.

Er zijn drie hoofdpersonages die vertellen één ervan is de moordenaar die ‘hij’ noemt. De hoofdpersonages hebben allemaal hun eigen trauma’s waarmee ze worstelen. Bij de ene al extremer dan bij de andere. De karakters van de personages zijn heel levendig beschreven, je kan ze voelen. Je gaat als lezer helemaal mee in hun belevenissen, gevoelens. Die van de moordenaar zijn soms echt schokkend en heel gedetailleerd. Toch krijg je als lezer enige vorm van sympathie voor deze ziekelijke psychopaat.

De schrijfster Judith heeft volgens mij een goede research gedaan om dit zo realistisch te kunnen beschrijven. Wat een crazy plot. Hoe kom je er op denk ik dan. Op een gegeven moment heb je als lezer door hoe het zit met de moordenaar en het is dan fijn om te zien hoe ze dit oplossen. Jammer dat hij niet meer kansen kreeg op door te gaan met wat hij bezig was, vond de moordenaar wel goed. Dan krijgt het verhaal onverwacht een andere wending die ik eerlijk gezegd niet verwacht had. Nieuwe spanning die zich opbouwt. Om dan uiteindelijk toch mooi te eindigen. Dat schokkende en rauwe met die gedetailleerde scènes daar hield ik wel van. Ik heb een zwak voor vrouwelijke rechercheurs dus mag Ursula Klein nog een keertje langskomen in een schokkend en ruw verhaal.