Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "op een dag zal ik door bossen lopen zoals een dichter/ dat ooit deed. Je moet onnoembaar veel/ van poëzie houden om dat te doen,/ om je er een stem bij voor te stellen/ die is fijngemalen door Duvel en door whisky: / moeten moet het niet, het mag/ het helpt;/"

David Troch (° Bonheiden, 1977) werkte mee aan Meander, was redactielid van Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift en stond mee aan de wieg van Kluger Hans. Hij was een tijd lang ambassadeur van de poëzie van de stad Gent, won o.a. de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd, de Jules van Campenhoutprijs voor poëzie en de Gerard Vermeerschprijs voor monologen; en publiceerde o.a. in Snoecks, Het Liegend Konijn, Poëziekrant, De Gids, De Brakke Hond, Deus Ex Machina en de Amerikaanse bloemlezing A Generation Defining Itself; bracht o.a. laat[avond]taal op papier en o.a. Een doosje dolle dialogen op podiumplanken.

In zijn nieuwe bundel Buiten Westen neemt David Troch ons mee op een lichtvoetige reis langs monotone levens die we niet altijd willen leiden, maar die wel buitengewoon herkenbaar zijn en waarin zelfs de liefde erin slaagt ons buiten westen te schoppen. Deze bundel verschijnt in de ‘Bel-etage’-reeks van het Gentse Poëziecentrum, die aandacht vraagt voor ‘nieuwe’ dichters. De auteur vertrekt eerder van de realiteit dan dat hij zelf een nieuwe werkelijkheid via de taal tracht samen te stellen. Hij is een observator die zijn taferelen opbouwt aan de hand van details die soms haarscherp, dan weer door een waas worden waargenomen. Daarin ligt de sterkte en de poëtische kracht. De dichter idealiseert en romantiseert, maar van verdere lyriek heeft hij zich lichtjes gedistantieerd. Maar waanbeelden, van dementie bijvoorbeeld weet hij des te beter te profileren. De onverschilligheid en de gewenning sluipen heel fijntjes tussen de lijnen van de verhoudingen.