Gelezen door: Dirk Similon (135 boeken)

Citaat: "Brief aan prefect Haussman.
Monsieur,
....
Al vijftien jaar verdraag ik u. Ik heb uw werken, uw gulzigheid, uw koppigheid verdragen. Ik heb het stof, het ongemak, de modderstromen, het puin, de verwoestingen verdragen en het begin gezien van een protserig, smakeloos Parijs dat de vulgariteit van uw ambities perfect belichaamt. Ik heb de verminking van de tuinen van het Palais du Luxembourg verdragen. Vandaag heb ik er genoeg van."

Parijs, 1853. Keizer Napoleon III benoemt Haussman als prefect en geeft hem de opdracht stadsvernieuwingen naar Londens model door te voeren. Haussman trekt brede rechte avenues dwars door de stad, bouwt nieuwe stations en theaters, legt parken aan. De oude middeleeuwse stad met zijn nauwe gezellige straatjes en steegjes wordt vernietigd en dat levert hem heel wat vijanden op. Niet in het minst Rose die vastbesloten is zich in haar onteigende huis tot het einde toe te blijven verzetten. 
Zij vertelt en schrijft aan haar overleden man hoe ze de afbraak-werklui en het gedruis hoort naderen, hoe ze uiteindelijk (bijna) alleen in de kelder overblijft en er boven op de deur gebonst wordt... Uiteindelijk geeft zij ook haar zorgvuldig bewaard geheim prijs.

Een boekje om in één ruk uit te lezen, het blijft  constant verrassen tot op het einde toe. De hoofdpersoon wekte bij mij veel sympathie, medeleven en begrip op. Alweer een goed boek van Tatiana De Rosnay.