Gelezen door: Claude Bonvin (778 boeken)

Citaat: "

Fermin woog de woorden van de jonge advocaat.Dus u denkt dat Valls haar heeft vergiftigd?

De jonge held uit De schaduw van de wind is nu volwassen. Hij is getrouwd met zijn Bea en samen hebben ze al een kindje. Hij werkt in de boekenwinkel van zijn vader. Op een dag komt er een sinistere figuur met een porseleinen hand in de boekenwinkel. Alles komt op losse schroeven te staan. Daniel en Fermin Romero de Torres moeten de grootste uitdaging van hun leven aangaan.
Een prachtige roman die volgens mij een beetje te dun is uitgevallen. Kwestie van bladzijden natuurlijk!

Gelezen door: sirog (320 boeken)

Ik ben absoluut fan van deze schrijver, en hij heeft me weer betoverd met deze roman. Je wordt vanaf de eerste pagina meegezogen door het verhaal. Alle verhalen, zowel De schaduw van de wind als Het spel van de engel, komen samen in dit derde deel, dat eindigt met een cliffhanger. Maar op het vierde deel zullen we nog even moeten wachten. Ik heb genoten van de eerste tot laatste pagina, spijtig dat het boek niet dikker was.

Gelezen door: Ann Horckmans (259 boeken)

Citaat: "Dat jaar ontwaakten de dagen voor kerst onder een loodkleurige hemel en een laagje rijp.  Een blauwachtige schemering lag over de stad en de mensen haastten zich voorbij, tot over hun oren ingepakt, terwijl hun adem dampende sporen achterliet in de kou."

Een prachtig boek van Zafon.  Het verhaal brengt ons naar Barcelona, lange tijd geleden.  De lezer wordt ondergedompeld in het geheim en de kracht van boeken.
Er wordt verteld over harde tijden in een duistere gevangenis en over de gebeurtenissen die hiervan het gevolg zijn.
Maar bovenal gaat het boek over vriendschap die onverwoestbaar is. 
Geweldig geschreven, heerlijk om te lezen, de vertelstijl van Zafon is super!

Gelezen door: didgeridoo (22 boeken)

Citaat: "I have always known that one day I would return to these streets to tell the story of the man who lost his soul and his name among the shadows of a Barcelona trapped in a time of ashes and silence. These are pages written in the flames of the city of the damned, words etched in fire on the memory of the one who returned from among the dead with a promise nailed to his heart and a curse upon his head. The curtain rises, the audience falls silent and before the shadow lingering over their destiny descends upon the set, a chorus of pure souls takes the stage with a comedy in their hands and the blessed innocence of those who, believing the third act to be the last, wish to spin a Christmas story - unaware that once the last page is turned, the poison of its words will drag them slowly but inexorably towards the heart of darkness."

Na De schaduw van de wind waren mijn verwachtingen hoog, en nee heb het tweede boek in de serie Het spel van de Engel niet gelezen, omdat de recensies niet bijzonder positief waren. Dit derde boek in een totaal van 4 dan toch opgenomen, omdat het mij was aangeraden.

Zonder al te veel weg te geven van de inhoud, is het Kerkhof der Vergeten Boeken nog steeds actueel en is niet Daniel Sempere het centrum van de aandacht, maar zijn vriend Fermín Romero de Torres.

Misschien omdat er in 3/4 van het boek over het verleden wordt verteld, komt het tegenwoordige verhaal eigenlijk nooit uit de startblokken.  Hoewel de pagina's vlot draaien, is de sfeer niet zo meeslepend, ondanks de gebeurtenissen die aangrijpend en bij momenten bijzonder wreed de revue passeren.

Met een open einde waarmee Carlos Ruiz Zafón duidelijk meer stress heeft gelegd op het "open", had ik dus wel het gevoel: is dat het ?

De wetenschap dat er nog een 4de boek zal volgen is hiervoor een flauw excuus. Dit had echt beter gekund.