Micro

Gelezen door: Bart Verdeyen (642 boeken)

Citaat: "Hij hoorde een knarsend geluid en draaide zich om; even verderop zag hij de punt van een reusachtige laars waarvan de zool even hoog was als hij. Peter keek op en zag Vin Drake die op een knie zat en ver boven hem uittorende. Zijn gezicht was enorm en de lucht die hij uitademde een harde, ongezonde windvlaag. En toen hoorde Peter een diep gerommel dat als een onweer door de ruimte galmde.
Het was het geluid van Vin Drake die lachte."

In 2008 overleed Michael Crichton. In zijn nalatenschap bevond zich een ruwe versie van Micro. Richard Preston, broer van Douglas Preston, voltooide het boek. Critici beweren dat het hier gaat om een vorm van lijkenpikken en daarom hield ik mijn hart vast voor ik dit boek begon te lezen.
Maar Micro is een interessant boek geworden. In tegenstelling tot de megaseller Jurassic Park, waar de grootste ooit levende wezens ten tonele worden gevoerd, gaan de auteurs hier naar het universum van de kleinste wezens, namelijk de insecten.

Het microbiologische bedrijf Nanigen heeft een techniek ontwikkeld om mensen en voorwerpen te verkleinen tot een fractie van hun grootte. Deze techniek kan interessant zijn voor de medische wetenschap omdat men mensen zou kunnen opereren door minirobots in hun aderen te injecteren. Maar deze techniek trekt ook mensen aan die deze technologie voor minder heilzame doeleinden willen gebruiken.
Een aantal Amerikaanse studenten wordt verkleind tot ongeveer één centimeter en losgelaten in de jungle van Hawaï. Daar beleven ze avonturen die de vergelijking met de Jurassic Park films kunnen doorstaan. Deze keer moet de mens het niet tegen dino's opnemen, maar wel tegen insecten.

Je kan het filmscript al zo voor je ogen zien! Ongetwijfeld komt hier een kaskraker uit voort! Maar de ultieme bedenking blijft: Wat als Michael Crichton dit boek zelf zou geschreven hebben ?