Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Hoewel mijn vader mijn vader niet meer is, denk ik dat het beter is om dicht bij hem te zijn en hem te zien, te bekijken, aan te raken, dan in zijn huis te blijven wonen en te doen alsof hij er niet is, alsof hij een geheim is, of een dichte kamer, of een kist die niemand open krijgt omdat de sleutel al jaren kwijt is."

Almudena Grandes is al jarenlang dé literaire bestsellerauteur in Spanje. Voor Het IJzig Hart won ze 6 belangrijke Spaanse literaire prijzen, daarnaast de Prix Méditerranée étranger 2009 in Frankrijk en de Premio Rapallo-Carige Internazionale 2009 in Italië. Deze eigenzinnige bestsellerauteur (1960) debuteerde eind jaar tachtig met de erotische, controversiële roman Episodes uit het leven van Lulu. Ze wordt dan ook heel vaak beschouwd als de literaire versie van Pedro Almodovar.

Tussenstations wordt bestempeld als een roman, maar het had evengoed als een verzameling kortverhalen in de boekhandel kunnen liggen. In vijf hoofdstukken vertellen vijf jongeren over de ervaringen die van hen volwassenen maken, ook al zijn ze zich dat op dat moment misschien nog niet bewust. Almudena Grandes is buitengewoon overtuigend in het neerzetten van deze vijf mensen op de drempel naar volwassenheid en weet aan hun ervaringen een universele lading mee te geven die maakt dat iedere lezer, jong of oud, zich kan verplaatsen in haar personages.

Tussenstations is hét bewijs dat de auteur naast het Grote Verhaal heel erg goed is in het neerzetten van een compacte vertelstructuur, waarin toch meteen een complete wereld wordt neergezet. De auteur zelf zegt dat haar literaire paradijs dat van de adolescenten is, omdat het zo’n constituerende periode in ieders leven is: ‘Ze hebben het voordeel dat ze op het klassieke kruispunt staan van geen kinderen meer zijn, maar nog niet de capaciteit hebben om te manipuleren aan wat ze overkomt, ze debuteren in het leven.’
Meteen in het eerste verhaal scoort de auteur uitstekend. In achttien pagina’s doet zij je de pijn en woede voelen van de jongen die zijn broer verloren is door kanker. Fascinerend hoe God, voetbal, liefde en de dood door het hoofd van deze jongen razen. Deze gedurfde perspectiefkeuze wordt niet herhaald, maar ook in de andere ‘tussenstations’ laat Grandes de diepe pijn die de adolescentie met zich meebrengt je doorvoelen.

Ook al verschillen de situaties onderling erg van elkaar, Grandes creëert toch een zekere samenhang en zorgt er tevens voor dat je je als lezer perfect kunt inleven in de moeilijkheden van Paloma de kleindochter van een legendarische kleermaker voor stierenvechters. Ze schrikt wanneer ze merkt dat zij zijn gave, die haar vader niet bezit, overgeërfd heeft. Carlitos kijkt terug op zijn jeugd en beseft dat hij van levenshouding moet veranderen. Maite leert de liefde kennen, maar dit stelt haar voor quasi onoverkomelijke problemen en confronteert haar des te meer met de ziekte van haar vader. Tomas ten slotte wordt door Fernanda beloond voor bewezen diensten en leert zo de andere sekse op een heel andere manier kennen.

Grandes vertelt het verhaal van vijf mensen op de drempel naar volwassenheid. Ze zien zich geconfronteerd met situaties die hen uit balans brengen en die hen definitief overhevelen naar de grotemensenwereld. De vijf krijgen op geen enkel moment met elkaar te maken en zijn louter met elkaar verbonden door de emotionele moeilijkheden die de adolescentie nu eenmaal typeert. Alle verhalen zijn een roman op zich, weliswaar kort, maar met alles erop en eraan. Het zijn krachtige verhalen juist in hun beknoptheid.