Gelezen door: Agnes Poesen (291 boeken)

De Amerikaanse bestseller-auteur Alice Hoffman heeft al meer dan 20 romans op haar naam staan. Voor mij is het echter pas het tweede boek dat ik van haar lees. Het eerste dat ik las was de roman De drie zusjes. Aangesproken door de schrijfstijl, de plotopbouw, de prachtige manier van schrijven was ik dan ook onmiddellijk verkocht om de roman De derde engel te lezen! De introductietekst:” Drie vrouwen die door liefde en vergeving met elkaar verbonden zijn. Drie bruiloften omgeven door geheimen en bedrog. Drie generaties getroffen door hartzeer en verlies” wist natuurlijk de snaar van de romanticus in mij te raken; maar laten we eerlijk zijn, het was vooral de nieuwsgierigheid die het won!

De derde engel neemt je mee naar het leven van 3 vrouwen woonachtig in Londen. We gaan terug naar het jaar 1999, de jaren vijftig en zestig. Op elk van deze momenten treden we binnen in het leven van een vrouw. Een leven dat liefde kent maar ook tragiek, pijn, verdriet, bedrog. We maken de liefde mee in al haar facetten. Een ordinaire liefdesroman hoor ik menigeen denken… maar dat is het nu net niet. De schrijfster weet op een ingenieuze, onderhoudende, verassende, maar toch ook wel op een luchtige manier de drie levens met elkaar te verbinden. Hierdoor slaagt ze erin de spanning op te bouwen, de puzzelstukjes in elkaar te laten vallen. Met mondjesmaat leer je waarom het heden is zoals het is.

Knap, echt knap en origineel werk. Alice Hoffman is wat ik noem een echte verteller, ze weet haar personages levensecht onder woorden te brengen. Een roman waarin elkeen zich kan terugvinden. Ik heb er in elk geval van genoten en laat mij in mijn verdere boekenkeuze rustig leiden door mijn nieuwsgierigheid, want die zit echt wel goed… waar het boeken betreft!

Gelezen door: CHOCOxMOES (2 boeken)

De derde engel vertelt het verhaal van drie verschillende vrouwen uit de jaren 90, 60 en 50 wiens verhalen elkaar kruisen in het imposante Lion park hotel. Een hotel bevat altijd dat vleugje mysterie en is daarom de geknipte locatie om drie verschillende verhaallijnen met elkaar te laten kruisen, zeker een hotel dat zich in hartje Londen bevindt en bijgevolg nu en dan eens een superster herbergt. Maar het hotel lijkt ook nog onderdak te verlenen aan een wel bijzonder ongewenste bewoner, een mysterieuze geest op de zevende verdieping die elke dag om hetzelfde uur lawaai begint te maken.

Het mag dus duidelijk zijn, het snuifje fantasie dat we van Hoffman gewend zijn ontbreekt ook niet in deze roman. Hoe ongeloofwaardig een geest ook moge zijn, Hoffman weet het op die manier in haar roman te introduceren dat de lezer het gelooft. De hele roman is gedrenkt in een mysterieus hotelsfeertje, dat nog het sterkst aanwezig is in het tweede verhaal van Frieda, die als kamermeisje in het hotel werkt. Dat geeft meteen een kijk van het hotel achter de schermen en eens niet aan de kant van de reiziger. Dat verfrissende perspectief maakt de tweede verhaallijn tot mijn favoriet. Het boek begint dus met het zwakste verhaal, wat als voordeel oplevert dat het alleen maar beter wordt. De derde verhaallijn rond het meisje Lucy brengt alle mysteries en geheimen samen, en laat de lezer met een voldaan gevoel achter.

De derde engel slaagt erin de lezer een tijdje zoet te houden met de liefdesperikelen van een aantal vrouwen uit verschillende tijden. Al zou het boek wel beter af geweest zijn zonder het eerste verhaal dat eerder overbodig is, niettegenstaande dat het mij toch ook kon boeien. Met zoveel verschillende verhaallijnen was het voor Hoffman een makkie om een schilderspalet aan personages in haar roman te verwerken. Haar personages zijn heel gevarieerd en  geloofwaardig. Ook deze keer heeft Hoffman mij terug weten in te pakken met haar vertelkunsten.