Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: ""Ik besef hoe dubbel schrijven is, hoezeer het mensen gebruiken is of jezelf gebruiken. Het scheppen van dingen sla ik nog steeds als hoogste aan. Maar meer dan in het verheerlijken van een moment, of in het uitdrukken van een bepaald soort berusting ligt voor mij het schrijven voor een belangrijk deel ­verborgen in de woede die ik voel en de drift""

Wanneer je zelf uitgever bent en je hebt ooit een vrij intensieve briefwisseling met schrijversgod Arnon Grunberg gevoerd dan wil je daar wel iets mee, zeker als je broodnodig publiciteit en naamsbekendheid nodig hebt. Deze uitgave in 2011 is dan ook een fenomenale zet van Esther Krop, inmiddels grafisch vormgeefster. De door haar in 2009 opgerichte uitgeverij heeft contact gezocht met Grunberg om de door haar bewaarde brieven uit te geven. Het is een bijzondere samenwerking met Grunberg geworden met als resultaat dit boek, Brieven aan Esther.

Een unieke uitgave, waarin persoonlijke gebeurtenissen en ontwikkelingen in groei naar volwassenheid van zowel schrijver als uitgever in elkaar verstrengeld zijn. Begin jaren ’90 worden Arnon Grunberg en Esther Krop door een wederzijdse kennis aan elkaar voorgesteld. Grunberg is een verwoed brievenschrijver, hij wil schrijver worden. Esther studeert aan de kunstacademie in Enschede. Na hun kennismaking corresponderen zij bijna anderhalf jaar met elkaar. Deze briefwisseling is nu in boekvorm verschenen. Bij het lezen word je meteen ondergedompeld in het wel en wee van Arnon Grunberg en Esther Krop, en opgenomen in de leefsfeer en denkwijze van de toen nog onbekende Grunberg, die barst van ambitie.

Grunberg schrijft helder, direct en persoonlijk, hij neemt zichzelf en zijn schrijverschap serieus als ‘vak’ maar blijft het min of meer (naargelang het hem uitkomt) zien als een spel, met gebruik van humor, ironie en manipulatie. De beruchte Grunbergcolumns zijn in wording. Maar, en dat is interessant, hij beschrijft ook zijn angst, zijn destructieve gevoelens, zijn leugens, kortom alle ambivalenties van een zoekende adolescent. Hoewel we geen brieven vàn Esther lezen, krijgen we toch een goed beeld van haar ideeën over haar leven, ambities en idealen in de kunst. De brieven gaan aanvankelijk over het dagelijks leven van beiden. Grunberg is geïnteresseerd in haar studie, haar werkstukken, wat ze doet en hoe ze denkt. Hij geeft openhartig weer hoe hij denkt over ‘het leven’.

In het begin is Grunberg aardig en complimenteus en zijn de brieven hartelijk van toon. Later verandert dit. Hij krijgt steeds meer kritiek op de gevoelens van Esther en de manier waarop zij zich uitdrukt. Hij neemt hierbij geen blad voor de mond. Hij is het meestal oneens met de opvattingen en denkwijze van Esther. Ze zijn totaal verschillend van karakter en hebben geen enkele overeenkomst in hun opvattingen en kijk op het leven. Het is de onverenigbaarheid van karakters die waarschijnlijk het einde van de briefwisseling leidde. Het is boeiend om de samensmelting van persoonlijke geschiedenis en professionele ontwikkeling van zowel auteur als uitgever, te volgen.

Gelezen door: Dennis P. (770 boeken)

Citaat: "Waar gaan deze gedichten over? Wat wil je zeggen? Waarom zo gekunsteld?
Houd het dichter bij jezelf. Schrijf simpeler. Minder gekunsteld. De beelden in deze gedicheten werken niet. Wat is in Godsnaam een schaamteloos autistische fiets? Probeer niet kunst t emaken. Probeer iets te laten zien, iets te laten horen, iets te laten ruiken."

Brieven aan Esther het zou de titel van een zeemzoete roman kunnen zijn, waarbij menig vrouw wegdroomt. De brieven zijn echter echt en vaak niet erg romantisch. Her en der lees je dat Grunberg strenger, botter wordt naar het einde toe. Naar mijn gevoel is hij echter al vanaf brief 2 of 3 de zwepende meester. Het kan een tactiek zijn, een tactiek om Esther te verleiden. Sommige vrouwen houden nu eenmaal van een zachte, maar strenge meester. 
Hij vertelt haar wat hij vindt over haar gedichten, proza en hoe hij z'n eigen leven ziet. Wanneer hij ontdekt —of tenminste vermeldt— dat ze lesbisch is, wordt hij milder bot. Alsof de jacht niet meer hoeft. Hij neemt dan zelfs de tijd uit te leggen waarom twee gedichten van haar niet de moeite zijn.

Een eenzijdige briefwisseling is een interessant fenomeen. Je krijgt tegelijk een pak informatie, maar moet ook ontfrutselen wat de andere partij, in dit geval uitgeefster Esther Krop, zei of voelde. Ik kocht de gewone editie (er is er ook een in e-bookvorm en eentje als facsilisme) en ook die is mooi uitgegeven met hier en daar een handgetekend iets. Het is een jonge Grunberg, maar duidelijk een Grunberg.