Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Dit boek is doordrenkt van weemoed en Koot struint ook heel herfstig over de cover. Het bestaat uit een collectie van stukjes ofte columns die al eerder her en der zijn verschenen. Het zijn gepolijste weergaven van toestanden die hij blijkbaar zelf heeft meegemaakt, wat hij nog onderstreept door hier en daar fotomateriaal te gebruiken om te bewijzen dat hij een en ander niet zomaar uit de duim heeft gezogen. Op dezelfde manier als de door hem erg bewonderde Simon Carmiggelt dat indertijd deed. Stukjes realiteit als vlinders op een bord geprikt, in een een heldere, gepolijste, spitse taal, die eerder zal minimaliseren dan wel de effecten uitvergroten.

Die nevel van de titel kan je verklaren als je vaststelt dat van Kooten, en dat spreekt ongeveer uit alle opgenomen stukken, blijkbaar wel ernstig worstelt met ouder worden, zonder daarom per se zwartgallig te worden. Dit komt het beste tot uiting in het stuk Levensnevel, dat niet zonder reden zijn titel meegaf aan de hele bundel. Het verhaal behandelt de non-dialoog die is ontstaan tussen hem en zijn dochter, gewoon maar omdat hij als vader hopeloos achterop is geraakt in verband met de dingen die haar interesseren (concerten, films). De krampachtigheid waarmee hij toch probeert mee te praten over dingen die hij eigenlijk niet (meer ?) kent, maakt hem eigenlijk heel pathetisch. Maar ook zijn moeder, die in enkele stukjes voorkomt (De doodstraf terug) en met wie hij een soort omgekeerde 'generation gap' meemaakt, komt pathetisch uit het boek te voorschijn. Of nog die overleden oom Gé, de fantast van de familie. Een dan is er nog Pater Dirk, het enige stuk dat nog nooit werd gepubliceerd, over een gepensioneerde katholieke pater die zijn parochie in Indonesië heeft volgebouwd met kapelletjes.
De auteur ventileert in deze 'reportage' de haat-liefdegevoelens die hij als ongelovige voelt tegenover dit christelijk curiosum. Een mooie bitter-zoete bundel, bij de lectuur waarvan het je toch verbaast dat de eerder komisch aangelegde Kees van Kooten blijkbaar veel zwaarmoediger kan zijn dan je van hem zou verwachten.