Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "De verdwijning van Gerrit Jan domineerde de jaaroverzichten op de televisie en in de kranten, samen met de ziekte en het overlijden van Joop den Uyl, de glasnost van Gorbatsjov en het ongeluk met de Herald of Free Enterprise."

Op negen september 1987 werd Gerrit Jan Heijn ontvoerd. Hij was destijds lid van de raad van bestuur van de Ahold en kleinzoon van de grondlegger van supermarktketen Albert Hein. Deze gebeurtenis en vooral de nasleep ervan was ook in Vlaanderen hot news. Ik krijg nog rillingen als ik aan die mediasensatie terugdenk: de contacten tussen de familie en de ontvoerder(s), de afgesneden vinger en de gruwelijke afloop.

Deze biografie beschrijft de zeven maanden van onzekerheid waarin de familie Heijn verkeerde. Maar het biedt meer dan dat. Dit is het levensverhaal van Hank Heijn, de vrouw van Gerrit Jan. Het beeld dat van Hank Heijn naar voren komt, is dat van een krachtige en zelfbewuste persoonlijkheid, een liefhebbende echtgenote en moeder, iemand die de harde klappen van het leven neemt zoals ze komen zonder bitterheid, zonder wrok. Ze vroeg Alex Verburg om deze biografie te schrijven. Biograaf Verburg kreeg van Hank Heijn alle stukken die ze verzamelde in de zeven maanden die de tragedie duurde, te beginnen met de briefjes die de familie van Ferdi E. ontving. Later schreef ze ook nog zelf dingen op en natuurlijk hadden de kinderen ook nog hun eigen verhaal. Dus was er een gigantische hoeveelheid aan materiaal.

Het moet een immense opdracht geweest zijn om hier iets deftigs van te maken, zeker wanneer je weet dat je straks rekenschap aan heel Nederland verschuldigd bent. Maar de auteur is werkelijk een literair tovenaar. Hij heeft er een schitterend werk van gemaakt waarin hij de zaak, de mediaheisa, het verdriet van de familie en de ontmaskering van de moordenaar glashelder belicht. Maar bovenal is dit een ontzettend mooi portret van een vrouw die nadenkt, van de mooie momenten intens geniet en kwade tijden weet te relativeren. In het boek wordt een parallel getrokken naar de periode van onzekerheid uit haar jeugd. Hank Heijn groeide op in Nederlands Indië en maakte daar de Tweede Wereldoorlog mee. Het lijkt haast of ze het boek zelf geschreven heeft, zo sterk heeft de schrijver zich ingeleefd in zijn personage. Het is een boeiend boek dat je met moeite kan neerleggen en het bezorgt je als lezer ook een prop in keel, ook al zit er geen druppel goedkoop sentiment in.

Nederland leefde intens  mee met de nabestaanden. En dat was een opsteker voor hen. Er was een enorm verdriet maar geen haat of wraakgevoelens. Met twee jaar vertraging beantwoordde Hank Heyn zelfs de brief van de moordenaar. En toen de man verongelukte vond ze dat erg voor zijn nabestaanden. Het was de verzoening met een hele uitputtende rouwperiode en verzoening ook met de moordenaar. Ongelooflijk genoeg is er geen exemplaar meer voorradig van dit schitterende boek en is er ook geen herdruk op komst, maar de bibliotheek zal zeker een oplossing weten. Er verschijnt deze maand trouwens een Engelse vertaling en daar kan je alles over lezen op de site van de auteur. De verzoening is een buitengewoon sterk boek dat een literatuurliefhebber zeker moet lezen!