Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Deze verhalenbundel is een verzameling verhalen waarin hij op de hem zo vertrouwde thema's (onmogelijke liefdes, ietwat bizarre seks, de werkelijkheid willen ontsnappen in fantasieën, enz.), die hem veel succes opleverden, verder borduurt. Al de verhalen draaien rond man-vrouwrelaties die allemaal afwijken van wat men wel eens de normen durft te noemen. Het rollenpatroon is hier helemaal zoek en we worden dan ook rondgeleid in een wereld met overwegend sterke vrouwen en zwakke nogal stuntelige mannen, die in hun rol van antiheld soms uiterst charmant zijn.

Persoonlijk vind ik het een geslaagde verhalenbundel met goed gestructureerde verhalen en enkele minder overtuigende zoals bijvoorbeeld het titelverhaal Het jongensmeisje. Zoals bekend heeft Joost Zwagerman een zwak voor Amerikaanse literatuur en dat is ook nu weer duidelijk merkbaar bij deze verzameling verhalen. Die Amerikaanse of liever Angelsaksische invloed is echter helemaal niet storend bij hem. Integendeel: hij weet perfect hoe hij het beste uit twee werelden kan verenigen. Alhoewel mijn voorkeur in deze bundel toch vooral uitgaat naar de oudere verhalen zoals Tomaatsj, Krantenwijk en Wigwam, heb ik ook heel wat leesgenot gepuurd uit de nieuwe oogst.
Een sterk verhaal vond ik bijvoorbeeld Mevrouw Hooghiemstra doet open. Woody Allen zou het zo kunnen verfilmen. Voor één keer zou hij van mij ook nog de hoofrol mogen spelen van de ietwat geschifte, sadistische man die zijn vrouw krankzinnig wil laten verklaren. Om dat voor mekaar te krijgen moet hij eerst en vooral haarzelf van haar zogenaamde krankzinnigheid kunnen overtuigen en dat is geen sinecure, want denk eraan: Joost Zwagerman houdt van sterke vrouwen!
Het jongensmeisje is zeker niet het beste boek van deze auteur. Waarschijnlijk lagen mijn verwachtingen iets te hoog!