Marthe

Gelezen door: anne-marie dewachter (1055 boeken)

Een boekje dat je naar de keel grijpt. Tine is de mama van Marthe, een lieve baby die maar 10,5 maand oud mocht worden. Dat het leven niet eerlijk is weten we allemaal, maar toch is dit een beklemmend verhaal. Mama Tine vertelt hoe ze de ziekte en de uiteindelijke dood van haar eerstegeborene beleefd heeft. De eerste 5,5 maand leek het allemaal goed te gaan, Martje was een geweldige baby, de trots van mama en papa, zoals het hoort. Ook de rest van de familie droeg het prutske in het hart. Als Tine een vlekje op het ooglid van haar dochtertje bemerkt, denkt ze er eerst niet veel van, maar ze gaat toch maar naar de huisarts. Ook die ziet het allemaal luchtig in, niks aan de hand.

Alleen, er blijken meer dergelijke vlekjes te verschijnen en dus vertrouwt de arts het niet meer en stuurt Tine en Marthe naar de dermatoloog. Die onderkent meteen dat het goed fout is en stuurt hen naar Leuven. Daar wordt na een operatie en na lang te hebben getwijfeld de onverbiddellijke een keiharde diagnose gesteld: leukemie. De wereld van de ouders, de grootuders en de vrienden stort in.  Het is een zeer zeldzame vorm, eentje die ze daar nog niet gezien hadden, want hoewel leukemie ook wel bloedkanker wordt genoemd is er met het bloed van Marthe niks aan de hand. Hoe kan dat nou? Blijkbaar zaten de leukemische cellen in die vlekjes of letseltjes zoals Tine ze noemt.

Het grove geschut wordt ingezet, chemo. Voor een volwassene al niet niks, laat staan voor een kindje dat een paar maand oud is. Lange tijd blijven de ouders vechten en erin geloven,  maar helaas, Marthe verliest de ongelijke strijd. De opbrengst van dit boekje gaat naar de dienst kinderoncologie in Leuven, en dus is het echt de moeite het te kopen. Die mensen doen echt prachtig werk en verdienen alle ondersteuning die ze kunnen krijgen. De artsen en verpleegkundigen, uiteraard, maar ook de mensen die zich bezighouden met speltherapie voor de kleintjes, en voor de jongeren, de mensen die proberen ouders zo goed mogelijk op te vangen...allemaal verdienen ze ons groot respect en onze steun.