De Silmarillion

Gelezen door: Bart Servaes (6 boeken)

Zoals de gebeurtenissen rond de Oorlog om de Ring, beschreven in de klassieker In De Ban Van De Ring, zich afspelen in de Derde Era van deze wereld, voert De Silmarillion ons terug naar de Eerste Era.

De lezer krijgt een mythe onder ogen die qua vormgeving niet moet onderdoen voor de Edda of de Kalevala: we maken kennis met het ontstaan van de wereld, de grote oorlogen die er toen werden gevoerd, de komst van de Elfen naar Midden-aarde, de oproep van de Goden om bij hen te komen wonen, hun verbanning uit het Godenrijk en de eeuwige, noodlottige strijd tegen het kwaad van Morgoth, de Zwarte Heerser waarvan Sauron in latere tijden slechts een afgezant was.
De Silmarillion is het magnum opus van J.R.R. Tolkien, een adembenemende mythe die een "must" is voor elke zichzelf respecterende Tolkienliefhebber. Dit boek heeft voor mij veel meer waarde dan In De Ban Van De Ring. Lees De Silmarillion, en er gaat een wereld voor je open!

Gelezen door: BertVR (10 boeken)

Citaat: "Er was Eru, de Ene, die in Arda Iluvatar wordt genoemd; en hij schiep eerst de Ainur, de Heiligen, die de vrucht van zijn denken waren; en zij waren bij hem voor er iets anders werd geschapen."

Dit levenswerk van J.R.R. Tolkien behandelt het prille begin van Arda, de Aarde. Het gaat over Iluvatar, de grote schepper, over de Valar, de goden, en over de Maiar, hun dienaren. Verder komt ook de geboorte van Elfen, Dwergen en Mensen aan bod.
Het begint dus met Iluvatar, die met zijn muziek Ea, het zijnde, schept. Uit hem komen ook de Valar voort. Zij proberen Iluvatar te helpen bij zijn moeilijke taak als schepper. Maar er ontstaat onenigheid tussen de Valar: Melkor, één van de machtigste Valar, wordt vijandig en wordt afvallig tegenover Iluvatar. Als die Arda schept en de Valar er hun intrek nemen om het te vormen tot wat het nu is, begint de eeuwige strijd tussen goed en kwaad.

Voor al wie sinds het lezen van In de Ban van de Ring verliefd is geworden op Midden-Aarde, is dit boek onmisbaar. Het is dan ook het levenswerk van Tolkien, dat hij echter nooit -al dan niet bewust- af heeft kunnen werken. Hierin wordt van alles duidelijk hoe het gekomen is en het geeft je dus een goed inzicht over het ontstaan van Tolkiens wereld.
Het verhaal staat echter ook volledig op zich. Het is een episch scheppingsverhaal waarin de auteur zijn diepste filosofische gedachten over zijn (en onze) wereld wil kwijtraken.

En die bedenkingen mogen er zijn: de geweldige gebeurtenissen krijgen een nieuwe dimensie, nu u merkt dat Tolkien geen gevechten schrijft om de gevechten. Neen, hij schrijft over veldslagen en andere geweldplegingen vanuit heel andere motieven. Maar die laat ik u zelf ontdekken.
Samengevat is het dus een in archaïsche taal geschreven filosofisch epos, dat evenveel of zelfs meer te bieden heeft als Tolkiens beroemde trilogie.