Gelezen door: Sylvia (2 boeken)

Na de eerste 2 hoofdstukken heb ik dit boek dicht gedaan. Ik wist dat ik anders niet veel slaap meer ging hebben die nacht! Het is een vrij zwaar boek om te lezen, vooral emotioneel zwaar dan. Het gaat over (zoals de titel al duidelijk maakt) een stiefkind dat verlaten is door haar moeder, zo in een tehuis terechtkomt en uiteindelijk terug bij haar vader (en diens nieuwe vrouw) gaat wonen. De vernederingen die dit kind ondergaan heeft zijn schrijnend en enorm aangrijpend! Zeker als je zelf kinderen hebt is het moeilijk te begrijpen hoe sommige mensen met kinderen omgaan. De dag nadien heb ik hem in 1 ruk uitgelezen.
Dit is een zeer aangrijpend, soms vertederend en enorm confronterend boek. Een echte aanrader!

Gelezen door: anne-marie dewachter (1055 boeken)

Wat mensen hun kinderen aandoen, het is niet te geloven, toch? Dit boek vertelt het verhaal van een meisje dat bij haar vader en zijn nieuwe vrouw gaat wonen. En dan vooral de ellende die ze daar meemaakt, de vernederingen die ze moet ondergaan. Hoe je dat een kind kunt aandoen, ik snap het niet. Ik weet wel, je leert iemand kennen, het klikt prima tussen man en vrouw, maar dat betekent natuurlijk nog lang niet dat het ook met de kinderen klikt. Misschien wilde de vrouw geen kinderen, maar eigenlijk is dat geen excuus. Dat je geen kinderen wil is je goed recht, dat je het kind van een andere vrouw niet wil, is wat anders, als je de man wil, en die is vader, tja dan heeft dat consequenties. Ik weet het wel, het is niet altijd zo zwartwit, maar misschien zou het dat wel moeten zijn, want in een dergelijke situatie is er maar een persoon die nergens om gevraagd heeft, en dat is het kind.

Gelezen door: Nathalie Singh (1 boeken)

Citaat: ""Ze is aangeklaagd wegens het 'gelegenheid geven tot seksueel misbruik van een minderjarige', maar uit niets blijkt dat het haar iets doet. Maar ik was die minderjarige. Ik was dat kind. [...] Ik was het die verstijfd van angst op bed lag, in afwachting van het moment dat de bel ging en er weer een van Helens 'vrienden' langskwam om haar stiefdochter van acht te verkrachten." (blz. 21)"

Donna Ford is een meisje van acht. Toch is haar leven helemaal anders dan dat van een normale achtjarige. Donna wordt mishandeld, misbruikt en geïntimideerd door haar stiefmoeder Helen. Haar moeder heeft haar verlaten waardoor ze terechtkwam in een instelling. Opvoeders omschreven Donna als "het allerliefste kind" en "een vrolijk meisje". Wanneer Donna zichzelf echter moet beschrijven, spreekt ze over "een heel, heel, heel slecht meisje".

Vanaf de eerste bladzijde word je meegezogen in het verhaal. De lezer wordt niet gespaard wanneer Donna vertelt over de dagenlange opsluitingen in de badkamer, de verkrachtingen, verwondingen, etc. Het is onbegrijpelijk hoe een volwassene dit een kind kan aandoen. Het boek heeft mij dan ook enorm geraakt. Het boek is ontzettend emotioneel en schrijnend om te lezen, maar toch heb je de neiging om door te gaan. Wanneer je eenmaal aan het verhaal begonnen bent, kan je het niet meer aan de kant leggen uit medelijden met Donna. Telkens wanneer je denkt dat het niet erger kan, doet Donna's stiefmoeder er nog een schepje bovenop.

Het stiefkind is een heel aangrijpend verhaal, maar ik zou het zeker en vast aanraden aan mensen die graag waargebeurde verhalen lezen omdat ik het een enorme prestatie vind dat Donna Ford zo openhartig vertelt over haar traumatisch verleden.