Gelezen door: Agnes Poesen (291 boeken)

"Met haar kenmerkend tedere stem en de psychologische nuance waar haar werk om geprezen wordt, heeft Vendela Vida een onvergetelijk personage geschapen en een verbluffend mooie en mysterieuze omgeving. De minnaars is een indrukwekkende roman". Dit is een gedeelte van de flaptekst van de derde roman Minnaars van bovengenoemde schrijfster. En ik, ik was verkocht, deze roman wilde ik lezen. De roman vertelt het verhaal van de weduwe Yvonne. Om aan de blikken en vragen van haar buren, leerlingen, collega’s te ontsnappen beslist ze om op reis te gaan. Ze keert terug naar het kustplaatsje in Turkije waar ze 28 jaar geleden op huwelijksreis is geweest. Natuurlijk roept deze bestemming herinneringen bij haar op. Waar ze hoopte dat deze bestemming een positieve invloed zou hebben op haar gemoedsgesteldheid is dit echter niet het geval. Ze raakt gevangen in het verleden dat niet enkel positieve elementen kende. Het enige lichtpuntje op haar reis is haar vriendschap met een Turks jongetje.

Ik hoopte geboeid te worden door de beschrijvingen over de psychologische ontwikkelingen van een persoon in diepe rouw. Maar ik ben op mijn honger blijven zitten of mijn verwachtingen waren te hoog gespannen. Nergens heeft deze roman mij kunnen verrassen, begeesteren. Deze roman zal mij zeker niet lang bijblijven.

Gelezen door: Peter Geiregat (479 boeken)

Citaat: "Haar dochter was lang geleden al veranderd - nog voor Peters dood. Het waren alleen Yvonnes ideeën over haar die onveranderd waren gebleven."

Yvonne tracht de dood van haar man Peter te verwerken. Daartoe zal ze hun huwelijksreis in Turkije overdoen. Ze hoopt 26 jaar later dezelfde gevoelens van toen te herbeleven. Algauw blijkt dat de frisse schoonheid van toen omgeslagen is in in sober verval. Ze zoekt vriendschap met Ahmet, een tienjarig jongetje dat schelpen voor haar opduikt. Daarvoor krijgt hij een flinke beloning. Na een paar dagen gaat het echter mis: Ahmet verdrinkt terwijl hij zich te ver in zee waagt.

Yvonne voelt zich schuldig. Over een paar dagen zal ze zich bij haar kinderen voegen die een cruise maken. Eerst wil ze zich verontschuldigen bij de familie van Ahmet.
Enkele dagen later ontmoet ze zijn zus. De ontmoeting levert niet op wat ze ervan verwacht had. In plaats van loutering, voelt ze de eenzaamheid sterker aan dan ooit. Ze krijgt als het ware inzicht in de schaduwzijde van haar bestaan, haar huwelijk met Peter, de band met haar kinderen, ...

Deze roman kabbelt rustig verder. De zinnen stralen warmte uit. Al bij al een leeservaring die me met geborgenheid omhult.