Gelezen door: Els04 (18 boeken)

Citaat: "...toen snoepjes een stuiver kosten en God een konijn was."

Ontroerend, hilarisch, psychologisch, diep filosofisch én absurd. Wat een mooi debuut! Toen God een konijn was vertelt het verhaal van Elly en haar oudere broer Joe. We volgen hen van in de jaren zeventig in Cornwall tot in het New York na 9/11. In de loop van het verhaal maken we kennis met hun innemende maar onconventionele familie en vrienden. Eén ding hebben ze allemaal gemeen: ze zijn anders. Voor elk van hen betekent dat ook iets verschillend. Sommigen dragen dit anders zijn als een ereteken, andere gaan gebukt onder de last.
Er komen verschillende zware thema’s aan bod, gaande van anders-geaardheid over kanker en moord tot geheugenverlies. Een rode draad doorheen het ganse verhaal is geweld. Dit alles klinkt zwaar maar het is een vlot geschreven, een aangenaam om te lezen boek. Je raakt geboeid door de personages, ze kruipen onder je huid en laten je niet meer los. Je wilt ook een lesbische tante Nancy en een speciale vriendin als Jenny Penny, een oudere vriend als Arthur of een zorgzame broer als Joe. Elk personage heeft zo zijn gebreken en afwijkingen maar elk van hen sluit je zonder verpinken in je hart. Je kan niet anders.

Het verhaal sleept je mee. Het gaat over mensen verliezen en terugvinden. Het is een verhaal over leven en dood, over liefde en vriendschap, over ziekte en pijn. Maar bovenal is het een verhaal vol humor. Dat maakt het boek én het leven dragelijk. De opvoering van het kerstspel is bijvoorbeeld hilarisch! Wees gewaarschuwd: dit boek doet je luidop in lachen uitbarsten. En even later ben je stil van ontroering. Deze rollercoaster van gevoelens maakt het boek zo goed voor mij, het is een boek vol emoties. Een boek zoals het leven zelf. En dat zijn toch de mooiste verhalen om te lezen? De mooie natuurbeschrijvingen zijn ook een pluspunt. Wie wil er nu niet opgroeien op Trehaven, ‘toen snoepjes een stuiver kosten en God een konijn was’?

Het boek gaat over opgroeien en allerlei obstakels die daarbij op je pad kunnen komen, hoe het leven kan lopen zoals je het totaal niet had verwacht of net wel. Het is een boek met een boodschap: familie en vrienden zijn het meest kostbare in een mensenleven en uiteindelijk komt alles wel goed. Lees dit boek, leef mee met Elly en haar familie. En duim samen met mij voor een verfilming én een vervolg op dit boek, want het laat je echt niet meer los!

Gelezen door: Agnes Poesen (291 boeken)

Het valt me meer en meer op dat een boekomslag heel wat voor een boek kan doen. De ene trekt je aan, de andere stoot je af, de ene wekt je nieuwsgierigheid op, de andere wiegt je in slaap. Maar je hebt ook boeken waarbij niet alleen de boekomslag op je roept koop me, lees me, maar dat de titel je onmiddellijk aanspreekt, nieuwsgierig maakt en dat was zeker het geval bij de roman Toen god een konijn was. Na het lezen van de achterflap was ik helemaal verkocht, dit moest en zou ik lezen.

De roman brengt in 2 delen een verhaal over volwassenwording. In deel één leren we door de ogen van een jong Engels meisje haar leefwereld, haar jeugd kennen. In deel twee ontmoeten we het, inmiddels 20 jaar oudere, meisje terug in New-York. Sarah Winman slaagt er prachtig in om een fascinerend portret over de kindertijd en jeugdjaren van het meisje Elly weer te geven. Elly’s jeugd is niet alleen maar rozengeur en maneschijn, ze maakt ook zeer donkere kanten mee. Deze ervaringen tekenen Elly natuurlijk als volwassen vrouw. Zonder in detail te willen treden, sec gezien, brengt de roman het verhaal van de onverbrekelijke band tussen een zus en haar broer, de aantrekkingskracht van familiebanden, de impact van vriendschapsrelaties, de invloed van een opvoeding in een excentrieke leefomgeving. En dit alles met op de achtergrond de historische en memorabele gebeurtenissen van 1968 tot 9/11.

De roman is een ode aan de liefde en de waarde van oprechte vriendschap. De sterkte van de roman zit in deel één vooral in de tot de verbeelding sprekende weergave van de uiterst grappige anekdotes,de pure kinderlijke observaties en interpretaties van het leven. Deel twee moet het meer hebben van de op een meeslepende manier weergegeven somberheid, ernst, donkerheid van de gebeurtenissen. Ik heb gelachen en ik heb gehuild, maar vooral blijft me de warmte, de intensiteit bij waarmee dit boek is geschreven. Sarah Winman heeft een prachtige, fantastische debuutroman geschreven. Het was het zesentachtigste boek dat ik dit jaar las maar het is nu reeds zeker dat dit boek mijn nummer één van 2011 zal worden!

Gelezen door: CHOCOxMOES (2 boeken)

Toen God een konijn was omvat een hele bibliotheek aan thema’s (vriendschap, dierenliefde, homoseksualiteit,…), maar is in de eerste plaats een roman over de onbreekbare band tussen een broer en zus. Ik waarschuw je nu al, je zult het moeilijk hebben om niet jaloers te zijn op de band die Elly en haar broer Joe verbindt. Al van in het prille begin weet je dat je met dit boek iets heel bijzonders in handen hebt. Het zeer aparte sfeertje omringt je als giftige damp en dringt meteen je poriën binnen als een drug waar je maar niet genoeg van kan krijgen. In die zin lijkt Toen god een konijn was erg op een ander pareltje van een boek dat al een tijdje in mijn persoonlijke top 3 staat: Het midden van de wereld van Andreas Steinhöfel. Jarenlang heb ik gezocht naar datzelfde sfeertje en in Toen God een konijn was heb ik dat eindelijk teruggevonden. Je kan niet geloven hoe euforisch ik hierom was! De allergrootste sterkte van deze roman is echter niet het bijzonder nostalgische sfeertje, maar de excentriciteit die het boek uitstraalt. Die excentriciteit heeft het volledig te danken aan de personages. Maak kennis met Jenny Penny, een klinkende naam voor een meid met een hoek af, of met Nancy, de gekke, maar beroemde tante, of Arthur, die voorspelt dat hij zal sterven door een vallende kokosnoot, en dit in het- voor zover ik weet - palmboomloze Engeland. Slechts één minpuntje aan deze roman: in deel twee maakt het zalige optimistische sfeertje plaats voor melancholie. Elly is nu volwassen, de band met haar broer is enigszins verwaterd, evenals haar waardevolle vriendschap met Jenny Penny. In dit deel vervalt de auteur in een gewoonte waar veel schrijvers last van lijken te hebben: terugblikken op wat ooit zo mooi was met een soort van heimwee die grenst aan het depressieve. In plaats van die keiharde realiteit onder ogen te zien – dat we nooit terug kunnen – had ik liever blijven wegdromen bij het vrolijke eerste deel. Maar vergis je niet: zonder het tweede deel had dit boek niet aangevoeld als een afgerond geheel. En trouwens, ook in het tweede deel weet Winman de lezer te ontroeren, bijna tot tranen toe. Toen god een konijn was is een pareltje van een boek, een ware ode aan de sterke band tussen broer en zus.