Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)
Citaat: "'Het hof' klonk het plots. Vooraan ging een deur open en kwamen de drie rechters in vol ornaat binnengetreden. Een bode deed driftig teken dat iedereen overeind moest komen als blijk van respect."
VRT-journalist en auteur Louis Van Dievel schreef een lijvige roman over een fictieve assisenzaak, vanuit de ogen van de tientallen mensen die daarbij betrokken zijn. Van Dievel vertelt de vele verhalen die elkaar in een assisenzaak kruisen: de besognes van de advocaat, de pijn van de ouders van het slachtoffers, de angst van de beschuldigde, de ambities van de juryhoofdman, de cafébazin die geen gezworene mocht zijn, de hoop op een scoop van de gerechtsjournalist, de erotische beslommeringen van de openbare aanklager… De schrijver zoomt op iedereen in en vertelt hun verhaal. De auteur is een meester in het schetsen van volkse karakters en dat geeft de roman natuurlijk een mooie toets van couleur locale. En zit ook nog een boeiend verhaal in en dat wordt zeker niet verdrongen door de verslageving van de rechtszaak. In een kraakpand in de Antwerpse haven wordt drugshoertje Bieke Segers gewurgd teruggevonden, met de eenbenige drugsdealer Gommaar Meganck boven op haar. De man is bewusteloos, zijn prothese is gestolen en hij blijkt een hartaanval te hebben gehad. Hij kan zijn betrokkenheid – en schuld? – bij de dood van Bieke Segers niet ontkennen. Toch pleit hij onschuldig. Hof van Assisen volgt het assisenproces tegen Meganck en stevent op een bloedstollende ontknoping af. De Assisenprocedure ligt zwaar onder vuur. Is een groep van twaalf gewone stervelingen in staat om de waarheid boven te spitten? Uit Hof van Assisen van Louis Van Dievel blijkt inderdaad dat er veel kan misgaan, vooral door menselijke fouten maar toch is deze roman ook een prachtige ode geworden aan wat de schrijver zelf het democratische “theater" van Assisen noemt.
|
Reacties (0)Delen
|
Gelezen door: Marc Dilliën (135 boeken)
Citaat: "Frans Morren hing tegen de ballustrade van "de bak", achteraan in de assisenzaal. Hij had last van hoofdpijn en een droge mond. Het was laat geworden in Den Bengel,veel te laat. Nochthans was hij niet van plan geweest om op café te blijven hangen. Zolang ze haar mond maar wilde dichthouden, kwamen hij en zijn vrouw niet slecht overeen."
Louis Van Dievel voert ons in zijn nieuwste roman doorheen de wereld van een strafproces. Alle personen die van ver of van dichtbij te maken hebben met Assisen passeren de revue. Opmerkelijk aan dit boek is dat de auteur zijn personages dubbel belicht, enerzijds tijdens de uitoefening van hun functie, daarnaast ook privé. Die gelaagdheid is knap uitgewerkt, houdt het boek levendig en zorgt voor een levensechte invulling van de personages. Zo leren we de voorzitter van het hof kennen met zijn kleine kantjes die naar boven komen tijdens de dialogen met zijn zuster waarmee hij samenleeft, de openbare aanklager, een homofiel die heimelijk verliefd is op de verdediger, de bode die zich thuis laat kennen als een weinig begripvolle echtgenoot voor zijn zieke vrouw, enkele juryleden die als gewone mensen worden opgeslorpt in dit bizarre toneel, de hoofdman van de jury die getuige was van de moord en daarom zeker het "schuldig" wil horen uitspreken, en tenslotte de beklaagde waarvan we al vlug weten dat hij gemoord heeft, maar die ook niet zwart-wit wordt weergegeven, maar als een persoon, weliswaar zwalpend in de marginaliteit, maar ook maar een mens die met zijn handicap moet zien te leven.
Van Dievel schrijft in een vlotte vertelstijl, in een taal die dicht aanleunt bij de volkse mensen die hij portretteert, hij zorgt voor veel afwisseling in zijn verhaal, voegt regelmatig nieuwe elementen toe, kortom hij slaagt erin 444 bladzijden lang de lezer te boeien. Dat hij daarbij ook een mooie inkijk geeft in de gesloten wereld van rechters, advocaten en rechtbanken, geeft alleen maar meerwaarde aan dit boek. Zo komen we veel te weten over de werking van Assisen, wordt de vraag gesteld naar zin en onzin van een volksjury en krijgen we zicht op de concurrentie tussen de geschreven en de beeldpers. Niemand beter dan de journalist in Louis Van Dievel kan dit belichten. Een meer dan lezenswaardig boek uit het stilaan rijke oevre van de auteur die zich nestelt in de rij knappe, Vlaamse vertellers. Wie verweet ook alweer Vlaamse auteurs dat zij te weinig inspiratie zouden hebben, te weinig zouden beleven om een boeiend verhaal te kunnen neerschrijven. Welnu, met dit boek wordt dit overtuigend tegengesproken.
|
Reacties (0)Delen
|
Gelezen door: anne-marie dewachter (1055 boeken)
Verhaal is ondertussen wel bekend, denk ik. Een eenbenige man staat terecht voor de moord op een heroïnehoertje. Bieke werd gevonden in een achterafkamertje, de vermoedelijke dader lag nog bovenop haar. Hij had een zwaar infarct gehad. In een volkse vertelstijl verhaalt de auteur over het leven van de verschillende mensen die de revue passeren; de bode die thuis een naar mannetje blijkt te zijn, de rechter die met zijn zuster samenwoont en thuis ferm onder de sloef ligt, de vermoedelijke dader die zich niks herinnert, een vrouw die gewraakt wordt als jurylid en dat helemaal niet weet te appreciëren enz..enz.
Hij beschrijft hoe mensen groots kunnen zijn, maar hij vergeet ook onze kleine kantjes niet. Verder verwijst de schrijver naar het toppunt van onze democratie, de volksrechtbank. Je kan het ermee eens zijn of niet natuurlijk. Was best aardig om lezen, maar het had van mij ook met heel wat minder pagina's gekund. Toegegeven, ik ben niet zo'n geweldige fan van deze auteur, het is net die volkse stijl waar ik niet zo erg van hou, maar hier past die wel degelijk. Een pluspunt is dat de procedures die hij beschrijft in de rechtzaal inderdaad kloppen.
|
Reacties (0)Delen
|
Gelezen door: geertba (1 boeken)
Heel leuk boek, met boeiende personages en meeslepende verhaallijn. Vooral als het proces gestart is, komen de verschillende personages tot hun recht. Het einde is best verrassend.
|
Reacties (0)Delen
|
Gelezen door: Nancy (6 boeken)
Eerste boek dat ik gelezen heb van Louis Van Dievel. Meeslepend verhaal dat je meeneemt naar de achterbuurt van de Antwerpse haven. Soms pijnlijk aangrijpend en vervolgens hilarisch geschreven. Geeft zin in meer "Van Dievel".
|
Reacties (0)Delen
|