Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Sit here in this big house. By myself, trying to sew, but what good is sewing gon do? What good is anything? Being alive begin to seem like a awful straim. "

Als achtste kind van zwarte pachters in het gesegregeerde Zuiden, werd Alice Walker al vroeg doordrongen van de onrechtvaardigheden van de maatschappij. Na een jeugd met lezen als belangrijkste (want goedkope) hobby, en een studententijd in de Burgerrechtenbeweging, debuteerde ze in 1970 met The Third Life of Grange Copeland, een roman over de funeste invloed van armoede en discriminatie op een zwarte plattelandsfamilie.

Haar grote succes kwam in 1982 met The Color Purple, dat de voornaamste Amerikaanse literatuurprijzen won en drie jaar later door Steven Spielberg verfilmd werd. De grimmige briefroman over een zwart plattelandsmeisje, Celie, en haar strijd tegen verkrachting en vernedering, speelt in de jaren 30 en is geheel geschreven in een prachtige variant van het Black English.
Hoofdpersoon Celie heeft moeite het leven te zien als iets moois. Waarschijnlijk omdat haar eigen leven vol ellende is. De kleur paars wordt voortdurend vergeleken met pijn en leed. Het in elkaar geslagen gezicht van haar stiefmoeder en haar eigen vagina na misbruik kleuren bijvoorbeeld beide paars.

Om op de been te blijven, schrijft Celie brieven. Eerst brieven aan God, later brieven aan haar zusje Nettie, omdat God haar heeft verraden. Zij kan alleen via deze brieven haar ware gevoelens uiten. De vrouwelijke relaties in De kleur paars zijn sterk, vriendschappelijk en seksueel. Celie haalt hier veel kracht uit: door de vrouwen om haar heen ontdekt zij zichzelf, echte liefde en seksueel genot. Een schitterend boek dat flink gehavend uit de filmversie kwam.