Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "”Ooit zal wit zand zich over ons sluiten, zoals het zich heeft gesloten over Pipo die stierf op een trap, en over het meisje dat werd verpletterd tussen een auto en een boom, en over Maja ( Pauls overleden vrouw) die ik nooit heb gekend. Het zal onze neus en onze mondholte vullen, onze oren en onze ogen.” "

Wit zand is een bizar en ongewoon verhaal. Het speelt zich af in Brussel en Wissant, het dorpje tussen de Cap Blanc Nez en de Cap Griz Nez dat al voor meerdere verhalen stof heeft geboden. Elisabeth Appelmans komt samen met haar minaar Paul voor een weekendje naar “Le Bateau Guizzantois”, een hotelletje in Wissant, Noord-Frankrijk. Het bevalt er haar echter niet: de hotelbaas is onbeschoft en ze vindt haar minnaar maar saai.

Ze keert dan ook vroegtijdig terug naar huis. Als ze thuis komt breekt de hel los. Haar zoon, Marius, heeft een meisje doodgereden. Terwijl Elisabeth van de schok bekomt, sluit Paul vriendschap met Jacques, de reeds genoemde norse hotelbaas. Paul Jordens, de minnaar van Elisabeth, is een nogal verlegen en braaf man. Hij groeide op als zoon van een familie van collaborateurs.

Het feit dat hij een enig kind was heeft veel invloed gehad op zijn karakter: hij werd overbeschermd door zijn moeder en was daarom erg afhankelijk van haar.
Hij trouwde met Maja, een vrouw met blonde vlechten. Zijn familie was erg blij met deze keuze, omdat haar ouders uit hetzelfde milieu kwamen als zij. Paul en Maja echter wilden dit zo snel mogelijk vergeten, en stonden dus niet achter neonazistische ideeën van hun ouders.

Maja was een erg rustige en zelfverzekerde vrouw. Paul hield veel van haar, maar betreurt het nog steeds dat ze geen kinderen wilde. Na enkele jaren sterft Maja aan kanker, en Paul is in het begin van het boek nog steeds niet over haar dood. Hij denkt nog vaak aan haar terug, en vergelijkt elke vrouw in zijn leven, waaronder Elisabeth, nog voortdurend met Maja.
Wanneer Elisabeth met kerstmis terugkeert naar Wissant, zijn beide personen veranderd en naar elkaar toegegroeid. Ze beginnen dan ook een serieuze relatie met elkaar.

Zoals steeds in het het werk van Kristien Hemmerechts wordt de verhouding tussen ouders en kinderen flink uitgebeend. Dit thema heeft Hemmerechts mooi verweven met enkele andere thema’s die ze ook getrouw behandelt, namelijk seksualiteit, het verlangen naar liefde en de aantrekkingskracht en het wantrouwen tussen mannen en vrouwen. Ook de eeuwige angst voor de dood is erin verwerkt. De auteur heeft heeft verschillende verhaallijnen gecreëerd die afwisselend aan bod komen. Hierbij gebruikt ze dialogen en het auctoriale vertelperspectief door elkaar. Een sterk en beklijvend boek.