Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Het papier rond de rozen tussen hun lichamen knispert. De kus wordt voltooid met een smak. samen met zijn dankbaarheid groeit Lesters zelfvertrouwen."

Lester Brandman, een dertiger, komt op de dag dat hij precies vier jaar getrouwd is, thuis bij zijn vrouw Alicia, die niet werkt omdat ze kunstenares in “voorbereiding “ is. Het verrassings boeketje rozen dat Lester heeft gekocht voor zijn huwelijksdag wordt besteld. De rozen zien er afszchuwelijk slecht uit. Hij heeft gereserveerd in een Thais restaurant, maar juist vandaag wil Alicia dat niet, omdat ze hem iets bijzonders wil vertellen. Tijdens de maaltijd vertelt ze hem namelijk dat hij vader wordt.

Lester kan dat grote nieuws niet zo goed verwerken en hij ontvlucht woning, vrouw en huwelijksverjaardag. In een café drinkt hij wat glazen bier om vervolgens weer naar huis te gaan. Maar Alicia is niet aanwezig. Hij gaat dan weer naar buiten en ziet zijn collega Claudia met een vriend op straat lopen. Claudia is aangeschoten en nodigt hem uit met haar en haar vriend wat te gaan drinken. Ze wordt echter steeds meer dronken en haar vriend laat haar aan het einde van de avond in de steek.

Dan voelt Lester zich verantwoordelijk voor haar en omdat ze zo dronken van de Campari is, zal hij haar naar huis brengen. Claudia valt ongelukkig en Lester moet haar naar het ziekenhuis brengen. Bij zij thuiskomst blijkt Alicia toch ook jaloers te kunnen zijn en volgens Lester is dat toch geen slecht teken voor een tanend huwelijk. Eerst vlucht Lester voor zijn verantwoordelijkheden, maar na het eerste weekend heeft hij toch een duidelijk idee over zijn aanstaande zoon: dat is toch een teken van een onvoorwaardelijke liefde, vindt hij.

Door Claudia wordt hij opnieuw aan het twijfelen gebracht: hij gaat bij haar langs en het overspel ligt op de rand van haar sofa. Maar hij weet zijn vleselijke lusten te bedwingen. Die kan hij vervolgens sinds lang weer stevig botvieren bij Alicia, waarna het terug beter lijkt te klikken. Ze spreken daarna hun liefde voor elkaar uit tijdens een wandeling door de stad. Daarbij geeft Alicia te kennen dat ze vanwege het moederschap wil stoppen met haar tekenaspiraties.

Lege jurken is een roman over de twijfel aan de liefde, de jaloezie en de eenzaamheid die liefde teweeg kan brengen. Maar god, wat een knap werk is Lege jurken. Als Vekeman iets demonstreert in dit boek, is het wel hoe je een klein verhaal groots kunt vertellen. Razend knap geschreven waar je als lezer je eigen slapstickbeelden kan bij fantaseren en ook wat alledaagse romantiek kan aan vastbreien.