Wie hoort mijn tranen

Gelezen door: sirog (320 boeken)

Fauziya's zorgeloze jeugdjaren in Togo, waarin ze werd afgeschermd van barbaarse praktijken als polygamie en besnijdenis, eindigen abrupt wanneer haar vader overlijdt. De zeventienjarige Fauziya wordt door haar familie gedwongen te trouwen met een man die al drie vrouwen heeft en ze moet alsnog worden besneden.

Om aan deze marteling te ontkomen ontvlucht ze haar vaderland. Na vele omzwervingen weet ze Amerika te bereiken. Daar wacht haar, ipv vrijheid waarop ze hoopte, een vernederende en onmenselijk behandeling. In afwachting van de beslissing over haar asielaanvraag wordt ze zestien maanden onder erbarmelijke omstandigheden opgesloten.

Dit boek doet mijn bloed koken, dat dit nog kan bestaan. Een zeer hartverscheurend verslag van een vrouw die van de ene nachtmerrie in de andere komt.

Gelezen door: anne-marie dewachter (1055 boeken)

Dit is een vreselijk boek. Tenminste, het verhaal is vreselijk. Fauziya beleeft een gelukkige, onbezorgde kindertijd in Togo, polygamie en vrouwenbesnijdenis behoren niet tot haar leefwereld. Helaas, aan dat gelukkige bestaan komt een einde als haar vader overlijdt. De familie wil haar uithuwelijken aan een veel oudere man die bovendien al drie vrouwen heeft. Dat op zich is in veel staten in Afrika niet zo uitzonderlijk, maar ze moet ook alsnog worden besneden. En dus besluit ze naar het westen te vluchten, naar Amerika, waar zogezegd iedereen die uit een land komt waar vrouwenbesnijdenis nog voorkomt, een green card krijgt. Alleen blijkt het niet zo simpel te zijn. Ze beleeft ook daar een nachtmerrie, ze wordt onder mensonwaardige omstandigheden 'gehuisvest' en alleen haar innerlijke kracht helpt haar dit te overleven. We worden hier pijnlijk geconfronteerd met onze tekortkomingen, wanneer mensen die uit een dergelijke hel wegvluchten in de hoop hier een beter leven te vinden, hier dan opniéuw in de hel terechtkomen, want, we moeten daar niet flauw over doen, ook bij ons komen dergelijke praktijken helaas voor.