Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Ernest Hemingway kreeg in 1954, twee jaar na het verschijnen vaan zijn boek The old man and the sea, de Nobelprijs voor de literatuur. Hij was een mythe als schrijver, vrouwenverslinder, gokker, jager, toreador, visser, alcoholist, bokser en liefhebber van oorlog. Maar in het diepst van zijn gedachten was hij een wielrenner."

In 2009 is de Ronde van Spanje voor het eerst niet in Spanje gestart maar wel in Nederland. Ter gelegenheid van de start in het Drentse Assen hebben de samenstellers van dit boek tien gevarieerde korte verhalen, die eerder verschenen zijn in het wielerblad De Muur, gebundeld. Het zijn veelal op waarheid gebaseerde verhalen waarin strijd, overwinning maar ook falen centraal staan.

De auteurs van de verhalen zijn bekende schrijvende (ex-) wielrenners en vermaarde wielerminnende schrijvers, zowel uit Nederland als uit Spanje. Het boek is dan ook in Spanje uitgebracht, onder de naam Mi querida bicicleta. De samenstellers Wagendorp en Arribas hebben elk een inleiding voor de bundel geschreven. Anders dan de gangbare wielerboeken draait het hier niet om de koers, maar om lief en leed buiten 'het metier'.

Herinneringen en reflecties van de hoofdpersonen die centraal staan, zijn soms zo geromantiseerd dat fictie en non-fictie in elkaar over te lijken lopen. Het maakt het tot een gevarieerde verhalenbundel, waarin vreugde, verdriet en verbazing elkaar afwisselen. Het cyclisme wordt gedragen door een sterke traditie van verhalen, zowel in Spanje als in Nederland en andere landen.

Mijn geliefde fiets bevat verhalen van Pedro Horrillo, Miguel Delibes, Bernardo Atxaga, Jesús Gomez Peña en Alain Laiseka Villalba en bijdragen van Erik Brouwer, Edwin Winkels, Peter Winnen, Tim Krabbé en Thijs Zonneveld. De stukken zijn gekozen door Bert Wagendorp (De Muur en de Volkskrant) en Carlos Arribas (El País). De verhalen zijn best allemaal van niveau, maar de meest geslaagde combinatie wielrennen-literatuur vind ik terug in Ernest Hemingtway was een coureur van Erik Brouwer, die er terecht voor bekroond werd met de Hard Gras Prijs voor Sportjournalistiek. Verrassend frisse lectuur!