Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: "Als een tatoeage werd de Nederlandse cultuur op mijn bruine huid aangebracht. Ik leerde de Nederlandse taal en schiep er plezier in tegenover mijn onderwijzers erg goed te zijn in Nederlands. Ik verpersoonlijkte hun droom van het multiculturalisme: een vreemdeling die liet zien dat hij zich door middel van de taal kon aanpassen."

In deze literaire non-fictie over de raakpunten maar ook verschillen tussen Oost en West, gaat de auteur, zelf een perfecte mix van deze twee culturen (Marokko en Nederland), bij zichzelf op consult. Reeds in zijn prille jeugd wordt hij terwijl hij in Nederland op een tram staat te wachten aangesproken door een donkere man die hem toevertrouwt dat we aan het Oosten alles te danken hebben, van wetenschap, dromen van venusheuvels, Omar Khayyám en raaskallende profeten. En dat op een dag Oost West zal zijn en West Oost. Of we willen of niet.

Dan neemt hij ons mee op zijn reizen doorheen de Arabische wereld. Hij begint in Istanbu,l dat weliswaar niet Arabisch is maar wel de ideale poort is van West naar Oost. Istanbul, is voor hem de stad van etniciteiten, een stad die hij als zovelen ook een beetje gaat bekijken met de blik van Orhan Pamuk! In het midden-Oosten, Beirut bijvoorbeeld, heeft hij tijdens diverse bezoeken gesprekken met kunstenaars en begint hij ook bepaalde strekkingen ook beter te begrijpen.

Hij beschrijft bloedstollend zijn getuigenissen over zijn verblijf van 2006 in Beiroet waar hij verzeild raakt in een oorlog die de infrastructuur van Libanon zou platleggen, waarin een miljoen mensen huis en haard moesten verlaten, en er meer dan duizend doden zouden vallen en duizenden gewonden. In januari 2009, het is anderhalve week na de wapenstilstand tussen Israël en Hamas, bezoekt hij Gaza. Met de uitnodiging van een tijdschrift wil hij in Caïro een perskaart krijgen om het zwaar gehavende gebied te bezoeken.

Hij dacht dat hij in Gaza echt zou gaan leven, het enige wat er gebeurt is hoe hij het leven van anderen bespioneert (zo ervaart hij het toch). Zonder enige gêne laten ze hem binnen in hun leven. Mensen lopen door hem heen met al hun afgrijselijke verhalen. Van al de getuigenissen in dit uiterst sterke boek is deze toch wel het meest aangrijpende. In geen enkele reportage in kranten of op tv heb ik zo intens en doorleefd het leed van de gewone burger ervaren, dan in dit boek. Uiteraard is het niet alleen de oorlog uit het Oosten die zijn pad kruist, er zijn zoveel mooie dingen te beleven op het vlak van kunst en cultuur.

Gedreven vertelt hij over literaire festivals, theater, muziek, film en natuurlijk ook over de islam. En uiteraard serveert hij vlijmscherpe analyses over de multicultirele samenleving en de onvrede hierdoor die resulteerde in het succes van Pim Fortuyn en Geert Wilders. Gezien de massale protesten in de Arabische wereld heeft het werk ook een brandend actuele toets. Wie de romans van deze schrijver kent weet hij dat hij een vlotte pen heeft. Voor zijn non-fictiewerk geldt hetzelfde. Abdelkader Benali weet hoe hij zij lezers kan boeien en ook dit werk is hier weer een schitterend voorbeeld van.