Gelezen door: Wendy Benoy (194 boeken)

Ingrijpend verhaal over WOI. Je komt te weten hoe het leven er toen uitzag, vooral voor de armere mensen. Het is niet echt een vrolijk boek, maar toch straalt er soms nog wat warmte uit.

Gelezen door: Heleen (1 boeken)

Victor gaat op zoek naar zijn weggelopen hond, Django, en komt ondertussen mensen tegen met trieste verhalen. In dit boek lees je over de eerste wereldoorlog vanuit de gewone mensen op de straat: de vrouw met de voddenkar, het meisje uit de hoeve, de mannen in het café... De verhalen die verteld worden door deze mensen zijn heel hard, maar toch de waarheid. Toch is het mooi om te lezen dat er in deze moeilijke tijd toch nog steun en hulp voor elkaar is. Het boek is goed opgebouwd en de verhaallijn is makkelijk te volgen.

Er wordt wel regelmatig gebruik gemaakt van het oude Nederlands waardoor je een zin soms twee keer moet lezen om deze te begrijpen. Zoals de titel van het boek al doet vermoeden, ontdek je ook enkele bizarre feiten van de wereldoorlog. Toen ik begon met lezen, was ik nog niet echt overtuigd. Naar het einde toe werd ik steeds meer en meer meegesleepd in het verhaal. Zeker lezen!

Gelezen door: Oli Lie (1 boeken)

Dit boek geef je een totaal ander beeld van de oorlog. Je beleefd dan wel niet al de actie dat de soldaten beleven aan het front. Dit boek richt zich niet naar de dappere soldaten aan het front maar aan hun families. Door de Duitse bezetting is er bijna geen eten. De bewoners zijn genoodzaakt om honden te eten. Dan komt Prosper in het kadertje. Prosper is de zogenaamde hondenslachter en is lid van het verzet. Wanneer hij een herder moet slechten houdt iets hem tegen. Dit hond is anders dan de andere. De hond heet Django en zijn baasje Victor is in alle staat om zijn geliefde hond te gaan zoeken en terug mee te nemen naar huis.

Gelezen door: Jan Van Bouwel (1 boeken)

Ik vind De hondeneters een fantastisch boek. Ik heb zelf een heel goede band met mijn hond maar ik wist niet dat het mogelijk is om zo’n grote band met een dier te hebben. Het is heel goed geschreven en een heel aangrijpend verhaal. Het is heel vreemd om te weten dat ze honderd jaar geleden zo’n rare dingen dachten over epilepsie. Ook, al wordt het nog altijd gedaan in China, vind ik het een afgrijselijk idee om een hond, de beste vriend van de mens, op te eten. Ook snap ik niet hoe mensen ooit in een al moeilijke tijd het elkaar nog moeilijker gingen maken door bijvoorbeeld vervalste melk te maken.

Gelezen door: Sofie Van den Abeele (1 boeken)

Het boek gaat over een 17-jarige jongen in de Eerste Wereldoorlog. Ik had het boek al enkele jaren terug gelezen voor school en vond dit een unieke kans om het nog eens te lezen en beter te begrijpen want er wordt veel dialect in het boek gesproken. Ikzelf heb geen hond,zelfs geen huisdieren, dus weet niet hoe hard het zou moeten geweest zijn toen Victor zijn hond verloor,of dacht dat Django in het slachthuis lag. Men kan via de verhalen die Victor heeft meegemaakt meeleven in het boek, in zijn gedachten,... Het werd spannender en spannender naar het einde toe. Een echte aanrader dus!