De goede zoon

Gelezen door: Peter Geiregat (479 boeken)

De 60-jarige hoofdpersoon is een schrijver van plotloze thrillers, die met een oude vriend genaamd Lennox een reisje moet maken, en herinneringen ophaalt aan zijn jeugd in Amsterdam, toen zijn ouders hadden besloten om terug te keren tot het gereformeerde geloof van hun jeugd. Aanleiding voor die terugblik is het recente overlijden van zijn moeder, nadat ze jaren in een verzorgingstehuis heeft doorgebracht, de laatste vijftien jaar dementerend op een gesloten afdeling. Waar hij toch maar iedere woensdagmiddag langsging, als de ostentatief ‘goede’ zoon. Een toekomstbeeld hangt boven deze roman, waarin het ­basisinkomen is ingevoerd en auto’s zelfrijdend zijn (‘automobiel betekende altijd al zelfrijdend, dus eigenlijk kan je zeggen dat de auto eindelijk zijn bestemming heeft bereikt’). Diep in het boek brengt een zelfrijdende auto hem naar zijn onbekende bestemming. Het levert één van de mooiste passages in het boek op. De auto blijkt over verbazend veel ironie en humor te beschikken. Ook de 'seksscène' in de auto is een mooi hoofdstuk. Met een vleugje sciencefiction (niet altijd even geslaagd, zoals het einde), bakken vol geslaagde nostalgie, (teveel) afdwalingen en stuurloze wendingen ontrolt 'De goede zoon' zich zélf tot een plotloze thriller. Meteen de zwakte van het boek?? Vooral in het begin moest ik doorzetten om verder te lezen, maar op het einde komt alles wel mooi samen. Of dit een terechte winnaar van de Libris-prijs is, durf ik niet te stellen, maar ik begrijp wel de keuze van de jury. Genre, plot en uitwerking hebben allemaal iets dat afwijkt van de norm.