Gelezen door: Arno Van Vlierberghe (10 boeken)
Ik moest de hele tijd denken aan Herman Brusselmans, maar dan in het Engels, en een serieuzere, meer poëtische en originelere Brusselmans. Eigenlijk helemaal geen Herman Brusselmans dus, eerder een ideale versie van hem. Op de achterkant van het boek staat te lezen dat Brautigan haast de liefde bedrijft met elk woord dat hij schrijft, en ik zal dat na het lezen van dit boek zeker niet ontkrachten. Zijn stijl is verfrissend, zonder geforceerd te zijn. Het is intiem, zonder zwaar te worden. Het is speels, zonder onnozel en platvloers over te komen. Zijn beschrijvingen van Vida zijn de beschrijvingen die ik ooit aan mijn partner zou toeschrijven, maar Brautigan was mij voor.
De manier waarop de verder niet geïdentificeerde bibliothecaris wordt beschreven zorgt ervoor dat ik mij met hem na de eerste twee bladzijden onmiddellijk kan vereenzelvigen. Een bibliotheek waar iedereen elk boek kan afleveren, wetend dat ieder boek daar ergens wel een plaatsje krijgt. Een boek met een tekening van een driewieler? Geen probleem. Brautigan zet de ideale lezer neer in woorden, en geeft hem op de koop toe nog een hart. Vida. Wat een vrouw. Wat een boek.
|
Reacties (2)Delen
|
2 reacties:CB op 14 oktober 2010:
Ik heb het nog niet gelezen maar je maakt mij -zoals altijd- warm om het op te zoeken, te kopen, te verslinden...