Gelezen door: André Oyen (3553 boeken)

Citaat: " Ik sla mijn armen rond de nek/ Van een ijskoud dier/ En smelt weg/ Tot een vormeloze klomp/"

Ik sla mijn armen rond de nek/ Van een ijskoud dier/ En smelt weg/ Tot een vormeloze klomp/ dominique de Groen maakte met Shop Girl reeds een opgemerkte intrede op de poëtische scène. In die bundel analyseerde ze op een afstandelijke, haast wetenschappelijke wijze de moderne kledingindustrie. De dichter wilde alzo heel kritisch de mechanismen van het laat-kapitalisme te analyseren, de precaire situatie van de werknemer maar ook van de uitgebuite arbeidsters in Bangladesh, die instaan voor de productie van grondstoffen. Daarbovenop komt de uitbuiting van de aarde zelf, die door de dichteres Sticky drama zet ze deze trend zowat verder. Sticky Drama gaat over de aarde en de natuur, plaatsen waar zich gigantische maar te weinig opgemerkte drama’s afspelen: de uitputting van de natuurlijke grondstoffen, de milieuvervuiling, de klimaatopwarming. Het lijkt eigenlijk een wrange een poëtische vertelling van het ontstaan en verloop van existentie. De behandelde kennis betreft bètavakgebieden, literatuur, populaire cultuur, religies, mythes, bijgeloof, muziek en meer. We komen te weten hoe bacillen zich millennia lang onder de permafrost hebben weten in stand te houden. Nu, met de opwarming van de aarde, lijkt hun tijd opnieuw aangebroken. In deze gedichten versmelten zo een niet-menselijk verleden met een niet-menselijke toekomst. Sticky Drama is dus in zekere zin wel voortzetting van De Groens debuutbundel waarin ze nog altijd een heel eigenzinnige beeldtaal weet te hanteren.