Gelezen door: NadiaH (123 boeken)
Citaat: "Buiten de omgewoelde, donkere aarde waaronder Simoh begraven lag, leken de dingen nog allemaal op hun plaats te zijn. Ik weet nog dat ik lang naar de strakblauwe hemel keek, eindeloos leek die, als een zee zonder golven. Toen ik mijn blik opnieuw op de vochtige, donkere aarde richtte, bedacht ik dat het niet ondenkbaar zou zijn dat er binnen een paar dagen een scheut zou opkomen en er een man geboren zou worden. Een sterke man die met zijn armen naar de hemel zou reiken. Maar iedereen weet dat mannen noet uit de grond groeien."
Een tragisch verhaal, mooi verwoord, dat zich afspeelt einde 19de, begin 20ste eeuw. Over identiteit, geloof en de spelingen van het lot.
Toch werd ik niet echt “meegesleurd” in het verhaal. Pas het laatste hoofdstuk greep me naar de keel. Een verklarende woordenlijst van de Arabische woorden en een kaart van Marokko en ev. Frankrijk was fijn geweest.
Het boek geeft zin om meer te lezen van Rachida Lamrabet.
|
Reacties (0)Delen
|