Gelezen door: Delphine Dewilde (1 boeken)

Citaat: "Maar ik kon ze nog steeds horen. De slepende voeten. Slof... slof... slof... En ze kwamen dichterbij. Laangzaam maar zeker. Slof... slof... slof... Ze waren de kamer uit gekomen en kwamen over de gang mijn kant op. Ik was bang. Of nee, bang kon je het niet noemen. Mijn maag keerde om en leek tot in mijn keel gestuwd te worden. Het zweet brak me aan alle kanten uit. Koud zweet, met een vieze geur...Ik rilde."

Haruki Murakami weet opnieuw in een schitterende manier een mysterieus verhaal neer te zetten, zonder veel bij elkaar gesleepte nonsense. Het gaat over een man die zoekt naar, enerzijds zichzelf en anderzijds een vrouw waar hij enkele jaren geleden even mee samenwoonde, maar onder vreemde omstandigheden verdween uit zijn leven, tijdens een surreeel avontuur. (Jacht op het verloren schaap). Hij voelt dat deze vrouw hem signalen stuurt, hem een boodschap wil overbrengen, alleen weet hij niet wat. Tijdens zijn zoektocht ontmoet hij allerlei mensen, de één al vreemder dan de ander, die allen verband houden met die ene vrouw.

Gelezen door: Maurits Meyers (1 boeken)

Een Murakami zoals je hem verwacht : fascinerend en betoverend, maar met zulk een naturel dat je elke ontwikkeling op den duur vanzelfsprekend vindt, tot aan het ademloze einde toe. Ik word daar zo héérlijk triestig van ...

Gelezen door: Sofie Dewulf (38 boeken)

Dans, dans, dans kan gelezen worden als een los vervolg op De jacht op het verloren schaap, Murakami’s eerste ‘echte’ boek. Het hoofdpersonage droomt telkens opnieuw van zijn vroegere geliefde en het Dolfijnenhotel. Vastbesloten het raadsel van de droom te onthullen, keert hij terug naar het hotel.
Een reeks van al dan niet toevallige gebeurtenissen en ontmoetingen volgen elkaar op. Hoe alles met elkaar verband houdt en waar fictie en werkelijkheid mekaar raken is onduidelijk. Schaapman zorgt voor de verbinding, het mysterie zit in de personages en gebeurtenissen zelf.

De zoektocht naar een verloren liefde, de stedelijke eenzaamheid en de grens tussen droom en realiteit zijn vertrouwde ingrediënten in Murakami’s oeuvre, net als muziek en whisky. Met de nodige uitweidingen en precieze situatieschetsen neemt hij je ook in Dans, dans, dans mee in zijn bevreemdende, betoverende wereld. Zes lijken zorgen voor de spanning, altijd is er die stevige portie nieuwsgierigheid, zelfrelativering en humor. En expliciet gaat hij in de aanval tegen het absurde hyperkapitalisme van de jaren ’80. Misschien is Dans, dans, dans niet zijn origineelste werk, maar het is de vroege Murakami op zijn best.