De blinde spiegel

Gelezen door: Claude Bonvin (778 boeken)

Citaat: "Natuurlijk, pa. Onze toplui zijn een beetje bang geworden van die ouderwetse begrippen. In dat opzicht zijn ze net primitieven, die denken dat ze de geest van iemand oproepen als ze ook maar zijn naam uitspreken."

Een boek over de vriendjespolitiek in een bepaalde partij en de honger naar meer macht .En dat bestaat nu natuurlijk ook nog, je moet maar naar de media kijken. Maar ze vergeten hoe ze zijn begonnen. Gewoon dankzij de gewone man. Het is wel een liefdesroman met veel politiek.

Gelezen door: Marita Schaukens (140 boeken)

Citaat: "Doch het is zeker symptomatisch voor de verschuiving binnen de [socialistische] Partij, van een emotionele naar een rationele ideologie, om niet te zeggen een professionele. En voor de overhands duidelijker wordende klassenstructuur binnen de beweging zelf. De niet-universitairen mogen steeds nog wel de stemmen leveren doch ze worden in een passieve, onmondige rol gedwongen zo gauw ook maar over besluitvorming gesproken wordt."

Dit soort ideeën over de socialistische partij in België begin '80 komen in dit nog altijd vlot leesbare boek van van Aken veelvuldig aan bod tijdens de bladzijdenlange discussies tussen haar politieke vertegenwoordigers, zoals Manshouwer, en het idealistische hoofdpersonage, Isi Rommens. Als sociaal bemiddelaar pendelt hij tussen de politici, werkgevers en de vakbonden. Het is interessant om te lezen hoe eisen van de ene sociale partner afgezwakt (kunnen) worden, zodat niemand gezichtverlies lijdt. Maar wat als socialistische politici nog een verborgen agenda hebben?

Piet van Aken schreef een uiterst bitter en cynisch boek over de Partij. Isi Rommens is een emotioneel, aarzelend en idealistisch man, geboren in de streek van de steenbakkerijen (zie: Klinkaart). Hij verwenst de gecorrumpeerde macht en geeft eigenbelang of persoonlijke carrière  op. Hij geeft dus niet toe aan de mogelijkheden die zijn schoonvader Croes of Manshouwer hem opdringen.

Daarnaast moet Isi in het reine komen met de dood van zijn vrouw. Fennie Croes bleek overspel te hebben gepleegd met verschillende partijleden. Van Aken beschrijft de seksscènes van Isi met twee vrouwen erg expliciet. Eén verhouding leidt zelfs tot de dood van de vrouw. 

Ik vond de lectuur van deze roman, 30 jaar na het verschijnen, erg boeiend. De Vlaamse socialistische partij worstelt vandaag nog altijd met het beeld dat ze aan de buitenwereld wil tonen of toont. Daarnaast beviel de figuur van Rommens me enorm. Dat hij uiteindelijk past voor politiek opportunisme en kiest voor integriteit, maar tegelijk ook geen macht heeft om iets te gaan betekenen, is een indrukwekkende climax in dit boek.