Gelezen door: TeaJay (1 boeken)

Het verhaal is opgebouwd op basis van zowel feiten als fictie. Er zijn meerdere fictieve hoofdpersonen, die mekaar doorheen heel het boek steeds opnieuw tegenkomen. Het is echt fantastisch om te zien hoe de verhaallijnen, die afwisselend vanuit het standpunt van een van de hoofdpersonen worden verteld (zonder hierbij tijdsoverlappingen te hebben), steeds weer kruisen.

Follett slaagt er ontzettend goed in de lezer mee te sleuren in zijn emoties. Bovenop het onbeschrijflijk goed fictief verhaal, heeft dit boek bovendien een grote extra troef: Het verhaal speelt zich af in de Middeleeuwen, en wekt een zeer grote interesse op voor deze periode. Vooral het harde middeleeuwse leven wordt zeer, zeer goed weergegeven, en wekt een soort sympathie op voor de doorsnee boer, die alle gruwelijkheden van de elite zomaar moest pikken, en zijn leven steeds opnieuw op de rails moest zetten.

Alle gebeurtenissen op het hoogste niveau van de maatschappij zijn waarheidsgetrouw: van de dood van Henry I, het gebrek aan een opvolger door het zinken van The White Ship (dit blijkt uiteindelijk belangrijk voor het verhaal), de woelige periode door de strijd tussen Maud (Matilda) en Stephen, de opkomst van Henry II, tot uiteindelijk de moord op Thomas Becket, de aartsbisschop van Canterbury. Mijn volgende aankoop was een encyclopedie over de Middeleeuwen, dit zegt voldoende...

Gelezen door: Ka Vee (51 boeken)

Terug van weg geweest... Ja, zo'n kanjer van 1000 blz. haalt je wel even uit je gewone leesritme. Maar niet geklaagd, want wat een puur leesgenot heeft dit boek me gegeven! Vorig jaar las ik De kathedraal van de zee van Ildefonso Falcones, over de bouw van de Santa Maria del Mar in Barcelona, begin 14e eeuw. Beide boeken spelen zich af in andere landen en eeuwen, maar ze moeten voor elkaar niet onderdoen. Wie deze Ken Follett graag las, moet zeker ook Falcones' verhaal lezen.

In Pilaren van de aarde -eerder reeds verschenen als De kathedraal- wordt het fictieve verhaal verteld van verschillende personen die elkaars levenspad kruisen, en elk op hun manier bijdragen aan de bouw van een kathedraal ter ere van God, de kathedraal van Kingsbridge. Fictief dus, maar de fundamenten van deze roman zijn stuk voor stuk historisch correct, en dat maakt het nog zo aantrekkelijk. We gaan terug naar 1066, naar Willem de Veroveraar, de Normandische hertog die Engeland verovert in de slag bij Hastings. Zijn jongste kind, Hendrik I, wordt zijn opvolger en koning van Engeland. Diens zoon en erfprins William verdrinkt op de legendarische overtocht van het Witte Schip, en hier begint ook het verhaal.

In Engeland breekt een 30-jarige periode van anarchie, burgeroorlog, hongersnood en natuurrampen uit, een zeer zwarte periode in de Engelse geschiedenis. Tegen deze achtergrond ontmoet Tom Builder Ellen, "de heks". Tom is pas weduwnaar geworden en vader van een tweede zoontje, dat hij uit pure wanhoop achterlaat op het graf van z'n vrouw. Tom is hopeloos op zoek naar werk als metselaar, en zwerft haveloos verder met z'n zoon Alfred en dochter Marha. Ze ontmoeten Ellen en haar zoon Jack, en de liefde slaat toe. De vondeling komt terecht in de priorij van Kingsbridge, waar Philip tot prior benoemd werd. Hij zal daar opgevoed worden en uiteindelijk het priorschap van Philip overnemen. Tom en Ellen komen na vele omzwervingen ook terecht in Kingsbridge, waar Philip en Tom elkaar onvoorwaardelijk vinden in éénzelfde passie: de bouw van de allermooiste kathedraal, ter ere en glorie van God.

Ze zullen twee ongelooflijk sterke tegenstanders krijgen, bisschop Waleran en graaf William Hamleigh, die steeds weer hun plannen zullen dwarsbomen en vernietigen. Er heerst een voortdurende machtsstrijd tussen koning Stephen en Maud, de dochter van koning Henry I, en de ene burgeroorlog volgt de andere op, met wisselende kansen voor Stephen en Maud. Bisschop Waleran en graaf William zijn corrupt en machtsgeil en scharen zich welwillend aan de kant van de tijdelijke heerser. Het gewone volk, de boeren en ambachtslui, zijn natuurlijk de dupe, en het gaat van kwaad naar erger. Ze krijgen de grootste vernederingen te verduren, waaronder verkrachting en verminking, en drie mislukte oogsten betekenen uiteindelijk de genadeslag. Toch wordt er gebouwd aan de kathedraal, met verbetenheid en wanhoop, met de kracht van de gewone mens die zich ondanks alles verzet tegen alle onrecht en corruptie.

De kathedraal van Kingsbridge wordt de mooiste van Engeland, en staat symbool voor de kracht van het volk dat zich kan verzetten tegen de kracht van een machtige koning, die dus toch niet onoverwinnelijk blijkt. Dit krachtige statement wordt dan ook nog eens verweven met de moord op aartsbisschop Thomas Becket in de kathedraal van Canterbury in 1170, en hiermee breit Follett echt een schitterend einde aan een magistrale roman. Ik heb ook gelijktijdig de serie bekeken, en die mag er zeker zijn, met namen als Tony en Ridley Scott in de aftiteling.

Maar het bewijst nog maar eens dat het boek altijd beter is... wat een rijkdom aan informatie gaat hier toch verloren. Maar voor wie het boek een te grote opgave is, is de serie alvast een opsteker. Mijn interesse in de Middeleeuwen is in elk geval erg aangewakkerd, en ik kijk uit naar het vervolg van deze tweeluik, Brug naar de hemel. Dit boek krijgt een plaats in mijn top 10 aller tijden !